O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

Rodzaje podstawowych szkoleń (omówienie przeglądowe)

 

Każdy posiadacz czworonoga marzy o tym, by jego pies był chodzącym ideałem pod względem dobrego wychowania. Wielu osobom wydaje się, że wystarczy kupić zwierzę rodowodowe, dać mu jeść i zapewnić prawidłową pielęgnację, a reszta zrobi się sama.

 

Mało kto zdaje sobie sprawę z faktu, że to w jakim zakresie dobry charakter uwidoczni się u psów o korzystnych predyspozycjach genetycznych, zależy w dużym stopniu od socjalizacji, wychowania, traktowania oraz warunków bytowych w jakich przebywa pies.

 

Socjalizacja to nic innego, jak proces wpajania młodym psom odpowiednich zachowań. Zgodnie z tym każdy właściciel powinien we własnym zakresie uczyć psa odpowiednich reakcji na zaistniałe sytuacje, by w przyszłości pies potrafił na nie prawidłowo zareagować. Jednym zdaniem trzeba psa każdego dnia po prostu wychowywać.

 

W tym zadaniu każdego posiadacza czworonoga mogą wspomóc organizowane różnorodne szkolenia, na których osoby doświadczone i potrafiące pracować z psami (instruktorzy) pokażą osobom zainteresowanym, jak należy do zwierzęcia podejść i jak z nim ćwiczyć.

 

Proszę pamiętać, że żaden kurs - nawet ten najlepszy - nie zastąpi indywidualnej pracy z psem, którą trzeba wykonywać, nie raz, dwa, czy nawet trzy razy w tygodniu, ale każdego dnia. W niniejszym artykule z całej gamy dostępnych szkoleń i kursów chcielibyśmy omówić te, które naszym zdaniem są najważniejsze oraz stanowią podstawę, która może zainteresować przeciętnego "Kowalskiego" posiadającego psa.

 

Pierwsze koty za płoty...

 

Zazwyczaj nabywamy szczenię w wieku 8-12 tygodni. Ta malutka psia istotka podstawowe nauki pobrała od swojej psiej mamy oraz hodowcy, który zadbał o to, by pierwsze kroki stawiane samodzielnie w nowym domu były zdecydowanie łatwiejsze. Nie mniej jednak taki mały czworonóg jest jak otwarta biała księga i tylko od dalszego zaangażowania właściciela zależy, co wpoi psu i jak to się przełoży na jego dalszy rozwój.

 

Jeszcze kilkanaście lat temu na hasło "psie przedszkole" ludzie reagowali zdziwieniem, uśmieszkiem lub na ich twarzach malował się wielki znak zapytania. Mało kto bowiem słyszał o specjalnie tworzonych miejscach dla najmłodszych kudłaczy, gdzie poprzez zabawę i obcowanie z innymi psimi maluchami mogą one pobierać pierwsze nauki z zakresu dobrego zachowania.

 

Obecnie miejsc zwanych "psie przedszkole" nie brakuje, a i zainteresowanie tymi kursami wciąż wzrasta. Na zajęcia przyjmowane są szczenięta już od ósmego tygodnia życia (aczkolwiek ze względu na bezpieczeństwo polecamy rozpoczęcie szkolenia po przebyciu wszystkich szczepień 12-16 tygodni), a spotkania w psim przedszkolu są dla nich bardzo istotnym elementem edukacji.

 

Celem zajęć psiego przedszkola jest szeroko pojęta socjalizacja oraz wychowanie szczeniaka, poprzez zastosowanie pozytywnych metod uczenia w formie zabawy. Ale to nie wszystko. Zakres kursu obejmuje również odpowiednie poinstruowanie i ukierunkowanie dalszej pracy właściciela z psem, tak by mógł uniknąć częstych błędów wychowawczych.

 

Podstawowe cele spotkań przedszkolnych można podzielić na:
- socjalizację szczeniąt;
- naukę podstawowych komend;
- wsparcie i edukację samych właścicieli.

 

Zajęcia prowadzone są grupowo. Szczenięta mają więc okazję poznać inne maluchy swojego gatunku. W trakcie zabawy z nimi uczą się pewnych zachowań stadnych. Zaczynają rozumieć i używać psiej mowy ciała. Oprócz tego są w stanie poznać, ocenić i nauczyć się używać własnej siły, tak by wszelkie harce, skoki, przepychanki były całkowicie "bezkrwawą" zabawą. Oprócz tego maluchy mają okazję poznać obcych im ludzi i ich nieznane zachowania.

   
   

Szczeniaki socjalizują się też z obcymi i nieznanymi dla nich zjawiskami. To, czego się nauczą w dużej mierze zależy od instruktora prowadzącego i jego pomysłowości. Nie mniej jednak dobrze jest, gdy na takim szkoleniu maluchy mają szansę poznać różne "dziwne przedmioty" (np. warcząca kosiarka, samochód "na chodzie", rower z dzwonkiem, pogłośnione radio, otwierany parasol, szeleszczące torby, pudełka czy kartony).

 

Oprócz tego dobrze, by na takim kursie maluchy nauczyły się obcować z ruchliwymi dziećmi, przypadkowymi przechodniami, osobami biegającymi, osobami jeżdżącymi na rowerze, wrotkach, hulajnodze.... Zaznajomienie ze wszystkimi takim sytuacjami w szczenięctwie sprawiają, że dorosły pies znając je umie odpowiednio się do nich ustosunkować. Nie ucieka przed nimi lub, co gorsza nie próbuje atakować.

 

W psim przedszkolu maluchy pobierają również pierwsze nauki z psiego savoir vivreu, czyli uczą się swobodnego chodzenia na smyczy przy nodze, przybiegania na zawołanie, podstawowych komend typu: "siad", "zostań", "waruj", "podaj łapę".


Wszystkie te nabyte umiejętności utrwalane potem przez właściciela stanowią klucz do udanego życia z psem pod jednym dachem, tak by ta koegzystencja była przyjemna zarówno dla psa, jak i jego pana.

 

Wspomnieliśmy również, że w psim przedszkolu wsparcie i wskazówki, co do dalszego postępowania z psiakiem otrzymuje sam właściciel zwierzęcia. Wyposażony w taką wiedzę, łatwiej może nauczyć psa różnych komend i w prawidłowy sposób utrwalać zdobyte na kursie umiejętności. Można więc napisać, że psie przedszkole jest doskonałą formę przedwstępnego kształtowania psychiki psa w celu kontynuacji nauki w wieku późniejszym.

 

Dobrze wychowany pies

 

Dzięki doskonałemu węchowi i słuchowi, świetnej orientacji w terenie, inteligencji i przywiązaniu człowiek prawie od zawsze wykorzystywał psy użytkowo. Współcześnie jednak oprócz czysto użytkowej roli psy w społeczeństwie postrzegane są przede wszystkim jako towarzysze codziennego życia, kompani zabaw i najwierniejsi przyjaciele, których oddanie i bezgraniczna miłość nie ma sobie równych.

 

Aby jednak dzielenie jednego dachu było dla obydwu stron zadowalające i bezkonfliktowe, człowiek musi w odpowiedni sposób wychować psa. Wspomnieliśmy już wyżej, że kursy organizowane przez "psie przedszkola" mogą nam to znacznie ułatwić. Nie każdy jednak ma możliwość skorzystania z tego typu kursów i nie każdy, mimo wykazanych chęci potrafi sam poradzić sobie z odpowiednim ułożeniem psiego podrostka.

 

Aby uniknąć wychowawczej katastrofy, każdy właściciel czworonoga powinien zainteresować się kursami z zakresu nauki podstaw posłuszeństwa, gdzie pies pobiera nauki kształtujące jego dobre zachowanie, ale również jego właściciel uczy się, jak dalej rozwijać i utrwalać z psem zdobyte umiejętności.

 

Przeciętnemu "Kowalskiemu" nie jest potrzebny pies wyszkolony tak, żeby można było startować z nim w zawodach. Praktycznie wystarczą podstawy posłuszeństwa i dobrego wychowania psa. Takich podstawowych zasad postępowania z psem można nauczyć się właśnie na różnorodnych kursach zwanych popularnie Pies Towarzyszący (PT).

 

Kursy posłuszeństwa w stopniu podstawowym przewidziane są dla psów zazwyczaj od 6 miesiąca życia, bez górnej granicy wiekowej. W zależności od szkoły kursy prowadzone są w systemie kilkunastu-kilkudziesięciu godzin, a spotkania rozłożone są na 2-3 razy w tygodniu po mniej więcej godzinie zegarowej. Oznacza to, że w zasadzie w każdej chwili i z każdym psem można się na takie szkolenie trwające kilka tygodni wybrać.

 

W trakcie tego kursu pies uczy się wykonywania poleceń w zakresie ogólnego posłuszeństwa (chodzenie na smyczy i bez smyczy, komendy: siad, waruj, zostań, do mnie, aportowanie itp.). Dość ciekawą propozycją mogą być szkolenia posłuszeństwa obejmujące znane elementy z tradycyjnego szkolenie na Psa Towarzyszącego poszerzone o elementy wykonywane w różnych sytuacjach i miejscach, co szczególnie może się przydać właścicielom i ich psom mieszkającym w dużych aglomeracjach miejskich. Tego typu szkolenie ma za zadanie przygotować psa i przewodnika do bezpiecznego i harmonijnego życia w aglomeracji miejskiej.

 

Po ukończeniu kursu pies wraz z przewodnikiem powinni umieć zachowywać się tak, by nie przeszkadzać innym w sytuacjach miejskich, czując się przy tym komfortowo. Ponadto każde szkolenie podstawowego posłuszeństwa ma na celu utworzenie odpowiedniej więzi oraz relacji przewodnika z jego dorastającym lub dorosłym już psem. Co oznacza mniej więcej tyle, że prawidłowo wyszkolony pies będzie bezwzględnie podporządkowany przewodnikowi w przeróżnych sytuacjach i miejscach wraz z maksymalnie skupioną uwagą na przewodniku, a nie czymkolwiek innym.

 

Osoby, które myślą o dalszej karierze szkoleniowej swojego podopiecznego powinny zainteresować się szkoleniem pod egidą ZKwP, które zostanie zwieńczone zdaniem egzaminu. Wówczas pies uzyska dyplom z zakresu odbycia szkolenia Pies Towarzyszący I-go stopnia (PT-1)

 

W zasadzie ukończenie i zdanie pomyślne egzaminu z PT-1 amatorom powinno do szczęścia wystarczyć. Jeśli jednak podczas szkolenia właściciel się wciągnął, a i pies wykazuje zainteresowanie oraz czerpie radość z wykonywanych poleceń można rozwijać i pogłębiać umiejętności w zakresie posłuszeństwa wybierając wyższy kurs Pies Towarzyszący II-go Stopnia (PT-2), który obejmuje doskonalenie zdobytych umiejętności na PT-1 oraz jest rozszerzony o kolejne elementy, z których najistotniejsze to: skoki przez przeszkody, aport oraz podniesienie stopnia trudności wykonania poznanych już z PT-1 elementów szkolenia. Oczywiście w przypadku tego szkolenia również można przystąpić do oficjalnego egzaminu przeprowadzanego przez uprawnionego sędziego kynologicznego z ZKwP.

 
   

Psy posiadające wyszkolenie PT-2 mogą brać już udział w organizowanych przez ZKwP zawodach.

 

Ostatnim stopniem wtajemniczenia w tego rodzaju szkoleniu jest kurs Pies Towarzyszący III-go Stopnia (PT-3), gdzie program poznanych już wcześniej elementów rozbudowany jest o kolejne utrudnienia typu: aport obcego koziołka, zatrzymania w trakcie wykonywania poleceń itp. Tu również można przystąpić do oficjalnego egzaminu przeprowadzanego przez uprawnionego sędziego kynologicznego z ZKwP.

 

Psy posiadające wyszkolenie PT-3 również mogą brać udział w organizowanych przez ZKwP zawodach i mistrzostwach. Mistrzostwa Polski Psów Towarzyszących rozgrywane są według przepisów PT-3.

 

Od niedawna w FCI obowiązuje nowy rodzaj szkolenia na psa towarzyszącego (BH) z testem reakcji w miejscach publicznych (VT) - BH-VT. Jest to połączenie elementów szkolenia psa towarzyszącego odbywających się na placu, które zostały rozszerzone o elementy szkolenia obejmującego socjalizację psa i sprawdzenie jego reakcji i zachowania w różnych sytuacjach w miejscu publicznym.

 

Nowy regulamin BH jest wyjściem naprzeciw potrzebom późniejszych egzaminów IPO i w zasadzie ma zastosowanie dla wszystkich ras użytkowych, dla których wymagane jest zaliczenie tego typu szkolenia. Szkolenie BH-VT składa się z dwóch elementów: posłuszeństwa (odbywa się na placu) i socjalizacji (odbywa się w miejscu publicznym). Po ukończeniu takiego szkolenia można przystąpić do egzaminu wg regulaminu ZKwP. Wiek dopuszczający do egzaminu BH-VT psa w Polsce to 15 miesięcy.

 

Osobisty ochroniarz

 

Jak już wspomnieliśmy wyżej człowiek niemal od samego początku wspólnej drogi z psem nauczył się wykorzystywać jego umiejętności i predyspozycje do pełnienia określonych funkcji i powierzał mu różne zadania (pilnowanie obejść, wypasanie stad, udział w polowaniach itd.). Tak narodził się późniejszy podział ras na różne grupy. Do dziś naturalne oraz ukształtowane przez lata ukierunkowanej hodowli cechy psychiczne różnych ras po odpowiednim "oszlifowaniu" dobranym szkoleniem są z powodzeniem wykorzystywane.

 

Jedną z podstawowych predyspozycji psów chętnie wykorzystywaną przez człowieka jest popęd obrony. Pies działa instynktownie, toteż większość nieszkolonych psów odpowiednio zsocjalizowanych, wychowanych i o prawidłowo ukształtowanej psychice jest w stanie w sytuacjach zagrożenia wykazać się odpowiednią postawą i skutecznie odstraszyć napastnika.

 

Nie mniej jednak w takich przypadkach wszystko opiera się na impulsie i trudno jest przewidzieć końcowe reakcje psa, które mogą być skrajnie różne. Stąd też nabywając psa w konkretnym celu np. do ochrony własnej lub swojego mienia powinno się poddać go odpowiedniemu szkoleniu z zakresu popularnie zwanego posłuszeństwa obronnego (PO), gdzie w zależności od zadania, jakie będzie miał pełnić pies i naszych oczekiwań, przy pomocy doświadczonego instruktora zostanie on prawidłowo do pełnienia tej funkcji przygotowany.

 

Pamiętajmy jednak, że nie każdy silny i odważny pies może być dopuszczony do szkolenia obronnego, podobnie jak nie każdy właściciel (przewodnik) psa nadaje się do posiadania, czy też udziału w szkoleniu psa obronnego. W szkoleniu obronnym bardzo ważne jest doświadczenie licencjonowanego instruktora, który nie tylko potrafi szkolić zgodnie z narzuconymi regułami, ale przede wszystkim zna poszczególne rasy, ich predyspozycje psychiczno-fizyczne i potrafi w sposób indywidualny z każdego osobnika o prawidłowo ukształtowanej psychice wykrzesać pożądane zachowania.

 

Nie mniej ważna jest również rola przewodnika psa, który oprócz opanowania, konsekwencji w działaniu, zdecydowania i cierpliwości, jako własnych cech psychicznych, powinien także posiąść minimum wiedzy z zakresu psychiki i zachowań danej rasy, instynktu sfory, roli osobnika Alfa w stadzie, a także o ruchach i postawach ekspresyjnych psów.

 

Warto wiedzieć, że nieodpowiednie szkolenie obronne może wyrządzić psu tyle samo krzywdy, co i jego brak. W związku z tym, że szkolenie obronne wymaga od psa bezwzględnego posłuszeństwa w stosunku do swojego przewodnika i znajomości podstawowych komend musi on uprzednio przejść podstawowy kurs nauki posłuszeństwa (PT) lub BH-VT.

 

Szkolenie obrończe poprawia posłuszeństwo psa, wyczula jego zmysły i zwiększa pewność siebie. Na takim szkoleniu pies nie jest uczony agresji, lecz umiejętności obrony przewodnika. Właściciel uczy się jak opanować psa w sytuacjach krytycznych (stresowych), a pies staje się bardziej opanowany i zmniejsza się niekontrolowana agresja.

 

Przed ostatecznym zakwalifikowaniem do szkolenia obronnego ocenie powinna zostać poddana psychika psa, a wszystkie zwierzęta wykazujące anomalie (strachliwe, tchórzliwe, bojące się strzałów, agresywne, nadpobudliwe) powinny być wykluczone z tego typu szkolenia.

 

Jedno z fundamentalnych pytań, jakie rodzi się w głowach każdego kto myśli o szkoleniu z posłuszeństwa obronnego to, w jakim wieku należy rozpocząć szkolenie w tym kierunku?


Tutaj zdania są bardzo podzielone. Różne rasy rozwijają się w różnym tempie. Jedne gotowe są do podjęcia regularnego szkolenia w wieku kilkunastu miesięcy, a inne dopiero w wieku 1,5 roku do 2 lat. Wszyscy są zgodni co do jednego: nie należy wprowadzać szkolenia obronnego za wcześnie. Psy z niedojrzałą psychiką nie nadają się do szkolenia obronnego.

 

Dopóki pies nie posiada odpowiednich zachowań obrończych nie możemy "puścić go na głęboką wodę" i pozwolić na "agresywne prowokacje" instruktora-pozoranta, które są nieuniknione na tego typu szkoleniu. Oznacza to mniej więcej tyle, że dopóki pies nie ma dostatecznej dojrzałości psychicznej może trenować z zakresu posłuszeństwa, ale tylko w formie zabawy ze zdobyczą np. przeciąganie szmatki lub innego aportu, co pozwoli mu oswoić się z pewnymi elementami: podjęcie wyzwania + "walka" = zdobycz...

 

Chcielibyśmy podkreślić, że jeśli z psem uznanym za rasę użytkową wymagającą prób pracy nie planuje się kariery hodowlanej, lub dla odmiany życie psa ma upłynąć na domowej sofie, to na szkoleniu z zakresu PT/BH-VT można poprzestać i nie powinno się niepotrzebnie rozbudzać w psie popędu obrony.

 

Dlatego też kwestię szkolenia obronnego każdy właściciel powinien rozpatrzyć we własnym zakresie i po przeanalizowaniu wszystkich "za" i "przeciw" dopiero podjąć ostateczną decyzję. Szkolenie obronne jest trudne i jak już wspomnieliśmy może je przeprowadzić tylko doświadczony instruktor.

 

Przestrzegamy przed korzystaniem z usług "pseudo-treserów", którzy z reguły biorą mniejszą opłatę za "szkolenie", ale zamiast pomóc w wyszkoleniu prawdziwego obrońcy mogą przyczynić się do wykreowania, roztrzęsionego tchórza lub dla odmiany bestii, która będzie atakować wszystko, co się dookoła rusza.

 

Warto również wiedzieć, że kurs na psa obronnego nie trwa kilka godzin i nie może być ograniczony do automatycznego wyuczenia jednej komendy. Wszystkie cechy przydatności psa do pełnienia funkcji obrońcy ujawniają się dopiero podczas wszechstronnego szkolenia.

 

Nieoficjalnie szkolenie z posłuszeństwa obronnego możemy podzielić na tzw.

 

Szkolenie specjalistyczne z różnych rodzajów posłuszeństwa obronnego. Ten rodzaj szkoleń specjalistycznych zarezerwowany jest dla zwierząt, które są wykorzystywane do pełnienia różnych funkcji w służbach mundurowych np. policji, straży pożarnej, służbie celnej, służbie więziennej, wojsku, służbie granicznej, ochronie lotnisk itd. Szkolenia jak i kwalifikacja psów odbywa się na podstawie regulaminów ustanowionych przez daną organizację. Po pomyślnym zaliczeniu kursu psy wracają wraz ze swoim przewodnikiem do macierzystej jednostki, gdzie pełnią służbę, po czym przechodzą na emeryturę.

 

Użytkowe szkolenie z różnych rodzajów posłuszeństwa obronnego (na tzw. użytek własny), które wykorzystywane jest przez cywilów. Zazwyczaj na takie szkolenia decydują się osoby, które świadomie nabyły zwierzę do obrony własnej lub ochrony swojego mienia, bo np. w przeszłości zostały okradzione lub napadnięte, albo chcą zawczasu przeciwdziałać takim sytuacjom. Celem szkolenia użytkowego dostępnego w większości szkół jest praktyczne przygotowanie psa do obrony osób i/lub mienia oraz do obezwładnienia napastnika w sytuacji realnego zagrożenia. Forma ta wymaga skuteczności w działaniu psa i jego dużej odporności psychicznej. Zakres kursu dostosowywany jest indywidualnie do potrzeb właściciela i uzależniony jest od predyspozycji psa. W ofertach szkół znajdują się kursy typu Pies Specjalistyczno-Obronny (PSO), gdzie pies oprócz posłuszeństwa uczy się bronić właściciela i jego mienie, czy Pies Wartowniczo-Stróżujący (PWS), na tym kursie pies uczony jest pilnowania terenu. Zajęcia indywidualne odbywają się na posesji, na której pies ma stróżować. Wszystkie zdobyte umiejętności na tego typu szkoleniach pozwalają na odpowiednie kontrolowanie zachowania psa w momencie ataku napastnika na jego przewodnika lub po przekroczeniu przez niego granic mienia, które przyjdzie psu strzec.

 

Większość szkół prowadzących użytkowe szkolenie obronne wymaga, by psy miały ukończone podstawowy kurs z posłuszeństwa, przed rozpoczęciem szkolenia obrończego. Warto jednak wiedzieć, że tego typu szkolenia nie mają nic wspólnego ze szkoleniami prowadzonymi wg regulaminów ZKwP, a pomyślne ukończenie jednego z ww. kursów nie robi z psa zwierzęcia użytkowego w myśl regulaminów obowiązujących w ZKwP.

 
   

Biorąc pod uwagę wymogi i regulaminy obowiązujące dla psów ras użytkowych w ZKwP, chcielibyśmy omówić szkolenie sportowe na psa obronnego tj. IPO-V (obrona wstępna), IPO-1, IPO-2 i IPO-3. w skład tych szkoleń wchodzi tropienie, posłuszeństwo i obrona. Cyfra informuje o kolejnych stopniach trudności.

 

Tego typu szkolenia znacznie odbiegają od typowego szkolenia użytkowego, a ich głównym celem jest wypracowanie u psa prawidłowej techniki gryzienia, pasji, twardości, wytrzymałości. Szkolenie sportowe nie ma nic wspólnego z podsycaniem u psa zachowań agresywnych. Niestety bardzo często właśnie w taki błędny sposób jest ten rodzaj szkoleń interpretowany.

 

Obok obrony psy oceniane są również za posłuszeństwo (to czego zdążył się już pies nauczyć na PT-1 lub BH-VT), zręczność i tropienie. To gra o ściśle określonych regułach. Jest to intensywny kurs, w którym właściciel rozwija szeroki wachlarz umiejętności swojego psa (praca węchowa, posłuszeństwo i obrona).

 

W przypadku ras uznanych wg regulaminów FCI za użytkowe i podlegające próbom pracy bardzo często podstawowe szkolenie z zakresu posłuszeństwa obronnego (IPO-V lub IPO-I) jest warunkiem niezbędnym dopuszczającym dane zwierzę do rozrodu oraz umożliwiającym rozpoczęcie drogi do zdobycia tytułu C.I.B i brania udziału w wystawach w klasie użytkowej.

 

Zgodnie z Regulaminem Hodowlanym ZKwP wszystkie psy z wadliwą psychiką (strachliwe, tchórzliwe, bierne lub dla odmiany nadpobudliwe, agresywne) nie mogą być używane do hodowli. Część z tych zachowań są w stanie wychwycić sędziowie kynologiczni oceniający zwierzęta na wystawach psów. Nie mniej jednak w rasach uznanych za użytkowe nacisk na odpowiednio ukształtowaną psychikę kładziony jest ze szczególną starannością. Na wystawie psów pewne zachowania mogą umknąć uwadze sędziego oceniającego psa przez kilka minut. Dlatego też jedną z form oceny przydatności psa pod kątem psychiki są właśnie szkolenia.

 

Wszelkie anomalnie w zachowaniu i psychice automatycznie dyskwalifikują psa z dalszych etapów szkoleń. Do tego właśnie służą kursy i późniejsze egzaminy ze sportowego szkolenia obronnego, które zalicza się zgodnie z obowiązującymi w ZKwP regulaminami. Prowadzący szkolenie psów wykwalifikowani szkoleniowcy zwracają szczególną uwagę na predyspozycje psa do celów, do jakich ma być szkolony, i eliminują psy nie spełniające wymaganych kryteriów.

 

Organizowanie egzaminów z posłuszeństwa obronnego powinno służyć dwóm celom. Z jednej strony poszczególne psy poprzez zdanie egzaminu wykazują swoją przydatność użytkową, z drugiej strony, egzaminy powinny wnosić do hodowli psów użytkowych utrzymanie, bądź podnoszenie zdolności fizycznych i predyspozycji psychicznych psów w rozumieniu ich przydatności użytkowej z pokolenia na pokolenie. 

 

W zasadzie zaliczenie pozytywne szkolenia z IPO-V lub IPO-1 powinno do szczęścia wystarczyć każdemu przeciętnemu "Kowalskiemu". Zdarza się jednak, że tego typu forma spędzania czasu z psem przypadnie wielu osobom do gustu, a i przy okazji odkryją oni w sobie talent do samodzielnego trenowania z psem, który również będzie z tego czerpał przyjemność.

 

Dla osób, które chcą kontynuować szkolenie z zakresu obrony sportowej przygotowane są kursy o rozszerzonym spektrum zadań i podwyższony poziome trudności ich wykonania: odpowiednio IPO-2, a potem IPO-3. Uwaga IPO-V traktowane jest jako egzamin wstępny, po nim można zaliczyć następne stopnie zaczynając od IPO-1.

 

Kilka słów należy się również poświęcić szkoleniu IPO-FH (tropienie), które w zasadzie jest typowym szkoleniem kształtującym u psa tropienie, nie mniej jednak zaliczane jest ono do grupy szkoleń obronnych. Samo szkolenie jest bardzo trudne, pracochłonne i długotrwałe. Pies uczony jest wyszukiwania po pozostawionym śladzie ukrytych przedmiotów. Po ukończeniu takiego szkolenia można również przystąpić z psem do egzaminu wg regulaminów ZKwP. W dużym skrócie napiszemy, że na egzamin składają się dwa dni śladów układanych dzień po dniu. Każdy ślad składa się z ok. 1800 kroków, 8 odcinków, 7 załamań i 7 przedmiotów. Liczy się precyzja podążania ścieżką śladu, pasja węszenia, precyzja oznaczania przedmiotów, wytrwałość psa i wykonanie zadania w wyznaczonym czasie.. W Polsce kursy na to szkolenie są praktycznie niespotykane, a psy posiadające wyszkolenie IPO-FH można policzyć na palcach jednej ręki.

 

Z nosem przy ziemi

 

Omawiając szkolenia warto również wspomnieć o sportowym szkoleniu tropiącym zwanym Pies Towarzysząco-Tropiący (PTT) Szkolenie posiada dwa stopnie trudności: PTT-1 i PTT-2. Wydawać, by się mogło, że tropienie to domena ras myśliwskich i kilku ras użytkowych. To dość błędne myślenie, bowiem spora grupa psów wykazuje naturalne predyspozycje do węszenia i poszukiwania. Cechę ta poprzez odpowiednie szkolenie można prawidłowo ukształtować, a praca na śladzie wielu psom sprawa ogromną frajdę.

 

Dlatego też dla osób posiadających psy z tym darem i chcących spróbować tego rodzaju szkolenia w praktyce odpowiednie będą kursy z zakresu sportowego tropienia. Na kursie podstawowym PTT Stopnia I-go psy uczą się pracy węchowej, która połączona jest z elementami posłuszeństwa. Kurs rozwija zdolności węchowe psa, pozwalając poznać potencjał jaki tkwi w psim nosie. W czasie zajęć również właściciel może uczyć się sztuki układania śladu, pracy na różnym podłożu oraz z pewnością zobaczy czym jest tropienie z perspektywy psa i jak psim nosem "widziany" jest zapach.

 

Oprócz pracy na śladzie na szkoleniu można "wykorzystać" psi nos do np. szukania zgubionych/schowanych przedmiotów lub rozpoznawania przedmiotu własnego spośród obcych. Osoby chcące zdawać egzamin wg regulaminów ZKwP powinny się wybrać na ten kurs z psem po ukończeniu kursu i zdaniu egzaminu z PT-I/BH-VT wówczas elementy z podstawowego posłuszeństwa pies ma już opanowane i może je jedynie doskonalić, co pozwala na większe skupienie uwagi nad elementami z pracy węchowej. Po pozytywnie ukończonym kursie pies i jego przewodnik mogą przystąpić do egzaminu przeprowadzanego przez uprawnionego sędziego z ZKwP.

 

Podobnie, jak w przypadku innych szkoleń organizowanych według regulaminów ZKwP, pies i jego przewodnik, po zdaniu egzaminu z PTT-1, mogą doskonalić umiejętności na kolejnym etapie szkolenia PTT-2, gdzie szkolenie poszerzone jest o nowe elementy oraz wprowadzane są utrudnienia do już znanych ćwiczeń. PTT-2 również można zakończyć oficjalnym egzaminem.

 
   

Pies wystawowy

 

Dość ciekawą propozycją, która już od dłuższego czasu dostępna jest w wielu szkołach jest kurs przygotowanie do wystaw. Jak sama nazwa wskazuje, kurs ten ma ma celu odpowiednie przygotowanie psa oraz jego przewodnika do prawidłowej prezentacji psa na ringu wystawowym.

 

Na kursie tym bardzo często łączy się elementy z podstawowego posłuszeństwa PT-1/BH-VT z nowymi, bez których dobra prezentacja psa na wystawie nie jest możliwa. Jednym z najważniejszych zadań jest nauka zatrzymania psa w pozycji "stój" tak, by samodzielnie potrafił przybrać optymalną (wystawową) pozę, bez konieczności wykonywania korekty ze strony przewodnika (handlera) oraz nauka prawidłowej prezentacji w ruchu, przynajmniej w trzech podstawowych figurach: po literce "O" (ruch po kole), literce "I" (ruch po prostej od i do sędziego) i "trójkącie" (ruch od sędziego po prostej, do sędziego po skosie - bokiem i do sędziego przodem powrót).

 

Na takim kursie właściciele mogą również posiąść podstawową wiedzę z zakresu wystawiania psa, reguł wystawowych, niezbędnych akcesoriów i zachowania przed oceną, w jej trakcie, oraz po ocenie. Wszystkie te umiejętności zebrane w jedną całość powinny pozwolić każdemu amatorowi samodzielnie wystawić psa na wystawie, bez popełniania rażących błędów i strzelania towarzyskich gaf.

 
   

Redakcja Portalu Świat Czarnego Teriera

 

Źródła:

zebrane materiały własne oraz Regulaminy szkoleń ZKwP

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768