O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

Syndrom kennelowy

 

 Syndrom pozbawienia bodźców w okresie szczenięcym, potocznie zwany syndromem kennelowym lub kennelozą.

 Zaburzenie psychiczne, które rozwija się w pierwszych dwunastu tygodniach życia psa.

 

 

Syndrom pozbawienia bodźców w okresie szczenięcym, potocznie zwany syndromem kennelowym lub kennelozą. To zaburzenie psychiczne, które praktycznie nie występuje u psów prawidłowo odchowanych i zsocjalizowanych. Niestety, zdarza się często u psów, które pochodzą z masowych hodowli (również tzw. pseudohodowli) i schronisk, gdzie nie przykłada się wagi do odchowania i socjalizacji psów, a ze względu na ich dużą ilość, są one zazwyczaj utrzymywane w kojcach, w niemal pełnej izolacji od człowieka i różnorodnych bodźców.

 

przykład hodowli psów prowadzonej w sposób komercyjny - kennelowy

 

Ale, uwaga! Szczenięta z syndromem kennelowym mogą również pochodzić z tzw. domowych hodowli, gdzie hodowca posiada tylko jedną sukę! Jak to możliwe? Wystarczy, że taka osoba popełni podstawowy błąd i odseparuje sukę od szczeniąt za wcześnie i/lub roztoczy nad szczeniętami nadmierny parasol ochronny, izolując je niemal od wszystkiego, co jest związane z życiem codziennym.

 

Na podstawie prowadzonych badań i obserwacji wywnioskowano, że najważniejszym okresem w kształtowaniu zachowań psa jest pierwszych dwanaście tygodni jego życia. W tym czasie potrafi on najszybciej przyswajać umiejętności potrzebne do wzajemnego komunikowania się i interakcji z osobnikami własnego gatunku, człowiekiem oraz otoczeniem.

 

Na początku szczenięta uczą się wszystkiego od matki, a gdy suka nie potrafi wychować szczeniąt lub jej zabraknie, obowiązek nauki właściwych odruchów i samokontroli spada na hodowcę. Zapewnienie psu właściwych warunków odchowu i socjalizacji pozwala na wyeliminowanie, bądź zmniejszenie ryzyka wystąpienia różnorodnych zaburzeń.

 

Syndrom kennelowy rozwija się w wyniku niedostatecznej ilość bodźców rozwojowych w pierwszych 12 tygodniach życia psa.

 

Do bodźców tych zaliczamy:

  • kontakt z matką;

  • kontakt z rodzeństwem;

  • kontakt z innymi przedstawicielami swojego gatunku;

  • kontakt z ludźmi;

  • kontakt ze zwierzętami innych gatunków;

  • kontakt z otoczeniem;

  • kontakt z różnorodnymi sytuacjami;

  • kontakt z różnorodnymi bodźcami (wzrokowe, słuchowe, smakowe, dotykowe).

 

Wyróżnić można trzy etapy tego zaburzenia:

 

Etap 1 - fobia rozwojowa (ontogeniczna). Na tym etapie pies bardzo źle reaguje na różnorodne bodźce i sytuacje (np. szelest rozkładanej parasolki, hałas dobiegający zza okna, pisk opon, szum jeżdżących samochodów, biegające dzieci, obcy ludzie, dźwięk dzwoniącego telefonu, klaksonu itd.). Reakcji takiej mogą towarzyszyć takie zachowania jak zatrzymanie w miejscu, ucieczka, próba ukrycia się, lęk, agresja ze strachu oraz objawy pobudzenia układu autonomicznego - rozszerzone źrenice, przyspieszenie akcji serca, ślinienie, dreszcze, oddawanie moczu i kału, dyszenie. Po pewnym okresie działania psa stają się nieco bardziej chaotyczne i nieuporządkowane. Pies może odmawiać wychodzenia na spacer, może załatwiać się w domu itd. Stopniowo może dochodzić do rozwoju fobii na coraz większą liczbę bodźców i sytuacji oraz do innych zaburzeń zachowania i patologii.  Jeżeli właściciel zignoruje anormalne zachowania psa i nie podejmie w porę działań zaradczych, to istnieje spora szansa, że fobia przybierze bardziej zaawansowaną formę.

Etap 2 - lęk kennelowy. W tym stadium zachowanie psa zmienia się diametralnie. Bardzo często pies przybiera postawę ciała "badawczą" (kończyny złączone razem, szyja wyciągnięta, uszy postawione, ogon podkulony pod siebie) lub "wyczekującą" (uszy postawione, ogon podkulony, pies stoi nieruchomo). Jeśli pies je, robi to zwykle bardzo szybko, przeważnie w nocy i niedojada. Widać, że czynność pobierania pokarmu jest dla niego nie lada wyzwaniem. Na tym etapie także występują objawy pobudzenia układu autonomicznego. Pies może też popadać w różnorodne skrajności manifestujące się nadmiernym apetytem lub wzmożonym pragnieniem. Część psów przejawia zaburzenia kompulsywne, dochodzi wówczas do aktów samookaleczenia (natarczywe wylizywanie się i wygryzanie (zazwyczaj łap, ogona, zadu) prowadzące do uszkodzeń ciała). Suki mogą cierpieć na opóźnienia wystąpienia pierwszej cieczki lub ciąże urojone. Psy przejawiające lęk kennelowy stają się nieobliczalne, mogą reagować na różnorodne bodźce agresywnym zachowaniem.

Etap 3 - depresja. Stan, w którym dominują objawy depresji. Pies przestaje interesować się otoczeniem. Zwierzę nie opuszcza legowiska. Pies jest apatyczny, sprawia wrażenie wyobcowanego, bez kontaktu z otoczeniem. Zazwyczaj pies leży, nie śpi lub śpi krótko i bardzo niespokojnie, nie je lub je nieregularnie i zazwyczaj nocą, oddaje mocz i kał pod siebie lub bardzo blisko legowiska (zdarza się, że także przez sen), wykazuje zachowania kompulsywne. W końcowym etapie zwierzę może odmawiać spożywania posiłków. Jest depresja przybierze formę stanu permanentnego i nie zostanie podjęte żadne leczenie, psu grozi śmierć.

 

Syndrom kennelowy u każdego dotkniętego nim psa może przebiegać w nieco odmienny sposób i nie musi charakteryzować się wszystkimi trzema etapami głównymi. Zdarza się, że etap pierwszy może przekształcić się w stan lękowy lub nadmierną agresywność.

 

Leczenie psa z syndromem kennelowym jest niezwykle trudnym zadaniem. Szanse na wyleczenie zależą od etapu choroby (im bardziej zaawansowany etap, tym trudniej wyleczyć psa) i wieku psa w jakim rozpoczęto terapię. Każdy przypadek wymaga indywidualnego podejścia, zaś leczenie winno być dopasowane do potrzeb danego psa. Terapia behawioralna, farmakologia i terapia homeopatyczna stanowią podstawę działania. Kompleksowe podejście wymaga dużo cierpliwości, wytrwałości i opanowania. Bez wątpienia leczenie tego typu zaburzenia jest dużym obciążeniem dla psa i jego właściciela.

 

 

Opracowała Redakcja Portalu Świat Czarnego Teriera


.

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768