O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

Pies emigrant - czyli polskie czworonogi podbijają Wyspy

 

Według raportu PDSA Animal Wellbeing (PAW) wynika, że na Wyspach żyje ponad 10 mln psów. 51% dorosłych Brytyjczyków posada jakieś zwierzę domowe, a 24% dorosłych Brytyjczyków deklaruje, że posiada psa. Śmiało więc można napisać, że Brytyjczycy są miłośnikami psów, a na ulicach powinno ich być sporo... no właśnie i tu każdy nowo przybyły Polak może się zdziwić... wbrew statystykom, na ulicach - szczególnie dużych miast - psów, jak na lekarstwo (w Londynie posiadaczem psa jest zaledwie, co piętnasty mieszkaniec), te co dane jest okazjonalnie zobaczyć, też jakoś się od polskich różnią...

 

Widok prowadzanego bez smyczy psa, który jest wcieleniem spokoju, który nie ujada i nie rzuca się na wszystko może wprawić nie jednego przyjezdnego w osłupienie. Psów bezpańskich w ogóle się tu nie widuje, chodniki i trawniki czyste... jak to możliwe? zdaje się nie jeden przyjezdny pomyśleć... no cóż na Wyspach obowiązuje ciut inna kultura posiadania psa. Ani zakup, ani utrzymanie psa nie jest tutaj tanie, a na dokładkę właściciel psa zobowiązany jest do podporządkowania się wielu zasadom i przepisom. Stąd też każdy dwa razy przemyśli sprawę zanim zdecyduje się na posiadanie czworonożnego przyjaciela.

 

W okresie przynależności Wielkiej Brytanii do Unii Europejskiej (od 1 stycznia 1973 roku do 31 stycznia 2020 roku) i po przystąpieniu do Unii Europejskiej Polski dnia 1 maja 2004 roku, kiedy to granice Wielkiej Brytanii zostały otworzone dla Polaków, przybyło ich tu setki tysięcy. Większość na chwilę... po to, by dorobić i poprawić sobie i rodzinie byt, ale wśród całej emigracji spotkamy też takich, którzy wybrali świadomie wyjazd na Wyspy z myślą osiedlenia się tutaj na dłużej, lub nawet pozostania na stałe. Obecne szacuje się, że na Wyspach Brytyjskich żyje około 800 000 tysięcy naszych rodaków. Z czasem osoby, które zdecydowały się tu osiedlić zaczęły ściągać na Wyspy swoje rodziny, a także posiadane zwierzęta domowe.

 

Współcześnie mamy na Wyspach do czynienia z nową falą emigrantów - psich emigrantów. Przed 1 stycznia 2021 roku wjazd psów na teren Zjednoczonego Królestwa był regulowany przez przepisy Unii Europejskiej, do której Zjednoczone Królestwo należało do dnia 31 stycznia 2020 roku. Zasady przemieszczania zwierząt towarzyszących: psów, kotów i fretek uległy zmianie z dniem 1 stycznia 2021 roku. Informacje dotyczące przemieszczania zwierząt domowych pomiędzy Zjednoczonym Królestwem, a UE podawane są na bieżąco na stronie GOV UK: TUTAJ. Więcej informacji można również znaleźć na stronie WET GIW TUTAJ. Odrębne przepisy dotyczące podróży zwierząt domowych pomiędzy Irlandią Północną stanowiącą część Zjednoczonego Królestwa a UE znajdują się TUTAJ. Informacje dotyczące zasad przemieszczania z UE do Zjednoczonego Królestwa dostępne są także na stronie TUTAJ.

 

Obecnie swobodny przepływ ludzi z Polski do Wielkiej Brytanii i odwrotnie możliwy jest jedynie dla tych Polaków, którzy otrzymali przed datą 1 stycznia 2021 roku brytyjskie obywatelstwo lub uzyskali czasowy, bądź stały status osiedleńca w tym kraju. Osoby takie na nowych zasadach mogą żyć na Wyspach, a także podróżować. Z pewnością większość z Polaków, którzy osiedlili się na Wyspach już posiada psa lub będzie chciało w przyszłości takiego posiadać i to do nich skierowany jest niniejszy artykuł.

 

Bez formalności ani rusz... czyli zanim psia łapa stanie na angielskiej ziemi

 

Wielu Polaków mieszkających na Wyspach decyduje się na sprowadzenie psa z Polski. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że regulacje dotyczące podróży z psem, którego jest się właścicielem, a zasady związane z importem psa zakupionego w Polsce zdecydowanie się różnią. W przypadku, gdy jesteś właścicielem psa, którego osobiście zechcesz przewieźć z Polski do Wielkiej Brytanii, taka podróż będzie traktowana jako przemieszczanie się z psem w celach niehandlowych. Natomiast jeśli dopiero co zakupiłeś psa i będziesz chciał sprowadzić go do Wielkiej Brytanii, taka podróż będzie traktowana jako przewóz psa w celach komercyjnych. Również w przypadku niekomercyjnego przemieszczania psów w transporcie zorganizowanym, w liczbie większej niż 5 sztuk, zasady podróży będą inne.

 

Bez względu na charakter podróży jedno jest jasne. Nie zapakujesz psa do samochodu/samolotu i nie przyjedzie/nie przyleci on na Wyspy, jeśli nie spełnisz kilku istotnych wymogów. Tak - to może być denerwujące i stresujące, bo wymaga dopełnienia kilku formalności i czasu. Czasu, który jak wiemy w przypadku wyjazdu jest bardzo cenny.

 

Zwierzęta towarzyszące (psy) przemieszczane w celach niekomercyjnych z Polski na terytorium Zjednoczonego Królestwa (Anglia, Szkocja, Walia i Irlandia Północna), w tym Wyspy Normandzkie i Wyspa Man muszą spełniać następujące wymagania:

  • pies musi być trwale oznakowany:

    • w przypadku psów rasowych jedyną metodą identyfikacji dopuszczalną w Zjednoczonym Królestwie jest oznakowanie zwierzęcia tylko przy użyciu mikroczipu. Z kolei w UE po 03/07/2011 jedyną dopuszczalną formą znakowania psów jest wszczepienie mikroczipu, który musi być zgodny z normą ISO 11784 i wykorzystywać technologię HDX lub FDX-B oraz musi być możliwy do odczytania przez czytnik zgodny z normą ISO 11785. Pies powinien być tak właśnie oznakowany.

  • pies musi posiadać ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie wykonane przez uprawnionego lekarza weterynarii, szczepionką posiadającą pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z art. 5 dyrektywy 2001/82/WE lub art. 3 rozporządzenia (WE) nr 726/2004. Szczepienie może być wykonane u zwierzęcia nie młodszego, niż 12-to tygodniowego i dopiero po zaaplikowaniu i odczytaniu mikroczipu (szczepienie pierwotne nabiera ważności po 21 dniach od daty wypełnienia protokołu szczepień, którego wymaga producent do szczepienia pierwotnego w kraju, w którym szczepienie zostało podane. Ponowne szczepienie jest ważne, jeśli zostało podane w terminie wskazanym w sekcji V paszportu zwierzęcia i wówczas okres karencji 21 dni nie jest wymagany). Miareczkowanie przeciwko wściekliźnie nie będzie wymagane.

  • pies musi być poddany profilaktyce przeciwko tasiemcom Echinococcus multilocularis preparatem zawierającym praziquantel lub inną substancję farmakologicznie czynną, która sama lub w połączeniu posiada udowodnione właściwości ograniczania obciążania dojrzałymi i niedojrzałymi postaciami pasożyta Echinococcus multilocularis u odpowiednich gatunków żywicieli. Profilaktyka przeciwko tasiemcom winna zostać przeprowadzona w okresie nie dłuższym niż 120 godzin, ale nie krótszym niż 24 godziny przed datą ich planowanego wprowadzenia na teren Zjednoczonego Królestwa (Anglia, Szkocja, Walia i Irlandia Północna), w tym Wyspy Normandzkie i Wyspa Man;

  • pies musi posiadać:

    • unijny pet paszport, w którym zostaną umieszczone wszystkie niezbędne informacje. Od 29 grudnia 2014 roku obowiązuje w tej kwestii nowe Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 576/2013 określające wzór nowego paszportu (wraz z wydanym rok później sprostowaniem), jednak wszystkie paszporty wydane z datą do 28 grudnia 2014 roku zachowują swoją ważność;

  • najlepiej jeśli w podróży zwierzęciu będzie  towarzyszyć właściciel. W podróży zwierzęciu może też towarzyszyć upoważniona przez właściciela na piśmie osoba odpowiadająca za przewóz zwierzęcia, jednak w takiej sytuacji przewóz psa powinien odbyć się w ciągu 5 dni od przekazania psa do transportu, a sam przewóz nie może nosić znamion kupna, sprzedaży lub przekazania zwierzęcia i jednocześnie nie może być przewożonych więcej niż 5 zwierząt;

  • zwierzę może wjechać na terytorium Anglii i Szkocji (nie ma zatwierdzonych tras dla Walii) jedynie zatwierdzoną przez DEFRA oraz APHA trasą i korzystając z usług zatwierdzonego przewoźnika (lista zatwierdzonych tras wjazdu i autoryzowanych przewoźników dostępna jest na stronie internetowej: TUTAJ. Do Irlandii Północnej zwierzę może wjechać przez punkty wjazdu dla podróżnych (TPE), które są rozmieszczone w portach: Belfast Port i Larne Port oraz na lotniskach: Belfast International, Belfast City lub City of Derry.

Uwaga - jeżeli podczas kontroli zostanie stwierdzona niezgodność z ww. zasadami zwierzę może zostać poddane kwarantannie na okres do 4 miesięcy, lub zostanie wydana decyzja zakazująca wjazdu na terytorium Zjednoczonego Królestwa. Wszystkie powyższe czynności urzędowe przeprowadzane będą na koszt osoby odpowiedzialnej za zwierzę w czasie podróży!!!

 

Zasady dotyczące importu psa opisane są TUTAJ i TUTAJ.

 

Już za momencik, już za chwileczkę... podróż

 

Kiedy formalności zostaną załatwione pozostaje opracować plan podróży. Najprościej i najszybciej byłoby wysłać psa samolotem. Niestety żaden tzw. "tani przewoźnik" nie zgodzi się na przewiezienie psa. Jedynymi liniami lotniczymi świadczącymi takie usługi są British Airways Cargo oraz LOT Cargo i odbywają się one jedynie na trasie Warszawa - Londyn.

 

Jednak za taką usługę trzeba słono zapłacić. Podróżując LOT-em, płaci się w zależności od wagi objętościowej klatka + pies i dochodzą do tego jeszcze opłaty paliwowe wynoszące określoną kwotę od - uwaga - kilograma psa ze stosowną opłatą manipulacyjną. Do tego trzeba dodać zakup adekwatnej do wielkości psa (atestowanej zgodnie z przepisami IATA) klatki z poidełkiem. Cóż cena za dużego CTR-a może sięgać kilku tysięcy złotych. Co za tą cenę oferuje psu przewoźnik? hm.... lot w mało przyjaznym luku bagażowym.

 

Kolejna myśl, jaka się nasuwa to autokar. Przecież codziennie dziesiątki ich zmierza na Wyspy. Niestety i tutaj się rozczarujecie, bowiem żaden autokarowy przewoźnik nie godzi się na przewóz dużego psa.

 

Zdeterminowanym na przywiezienie psa i przy okazji nie wydaniu kroci, zostaje zainteresowanie się transportem samochodowym. W zasadzie szczęśliwi posiadacze auta mogą zapakować do niego psa i wyruszyć w trasę. W tym miejscu jednak przypomnimy, że zwierzę może wjechać na terytorium Anglii i Szkocji (nie ma zatwierdzonych tras dla Walii) jedynie zatwierdzoną przez DEFRA oraz APHA trasą i korzystając z usług zatwierdzonego przewoźnika (lista zatwierdzonych tras wjazdu i autoryzowanych przewoźników dostępna jest na stronie internetowej: TUTAJ. Do Irlandii Północnej zwierzę może wjechać przez punkty wjazdu dla podróżnych (TPE), które są rozmieszczone w portach: Belfast Port i Larne Port oraz na lotniskach: Belfast International, Belfast City lub City of Derry.

 

Decydując się na prom lub Eurotunnel należy poinformować przewoźnika o zamiarze przewożenia zwierzęcia. Na promie (pobierana jest opłata przewozowa za psa) pies przebywa w samochodzie na pokładzie niedostępnym dla pasażerów, jednak obsługa deklaruje, iż zagląda do zwierzęcia i w razie problemów odnajdzie właściciela. Przed wypłynięciem promu należy zgłosić się do punktu weterynaryjnego wraz ze wszystkimi dokumentami uprawniającymi zwierzę do odbycia podróży. Za ważność dokumentów dla zwierząt odpowiada sam pasażer i w przypadku zatrzymania jego samego lub zwierzęcia wszelkie koszty pokrywa on sam (np. hotel, schronisko dla zwierząt, badania itp.).

 

Wybierając Eurotunnel (pobierana jest opłata przewozowa za psa) należy pamiętać, by  przed przejazdem pociągiem zgłosić się do wyznaczonego punktu weterynaryjnego wraz ze wszystkimi dokumentami uprawniającymi zwierzę do odbycia podróży. Za ważność dokumentów dla zwierząt odpowiada sam pasażer i w przypadku zatrzymania jego samego lub zwierzęcia wszelkie koszty pokrywa on sam (np. hotel, schronisko dla zwierząt, badania itp.). Zwierzę przebywa podczas podróży w samochodzie. Nie wolno wyprowadzać go z pojazdu.

 

Jeśli nie dysponujecie autem, pozostaje zorganizowanie podróży dla psa. Możecie skorzystać z uprzejmości kogoś kto jedzie na Wyspy i zabierze Was razem z psem lub samego psa. Można też poszukać przewoźnika, który przewiezie psa. W każdym przypadku trzeba będzie spełnić określone wymogi, aby taka podróż odbyła się zgodnie z prawem. Odnośniki do stron, gdzie należy szukać informacji aktualnych podaliśmy wyżej.

 

Wolność Tomku w swoim domku, czy aby na pewno? Agencje nieruchomości i prywatni wynajmujący

 

Niestety większość ze społeczności reprezentującej barwy Polski mieszka na Wyspach w wynajętych pokojach, mieszkaniach czy domach, a zaledwie ułamek może sobie pozwolić na komfort posiadania własnościowego domu czy mieszkania. Dlatego praktycznie zanim jeszcze przywieziesz swojego psa na Wyspy musisz znaleźć lokum, w którym będziesz mógł go trzymać. Tak, wiemy, że teraz na twarzy wielu z Was maluje się zdziwienie: jak to? W przeciwieństwie do Polski, w Wielkiej Brytanii zasady utrzymywania zwierząt towarzyszących w wynajmowanych lokalach, a nawet tych własnościowych, które stanowią część większego kompleksu są ściśle regulowane przez różne przepisy.

 

Raport sporządzony na zlecenie Dogs Trust, organizacji pozarządowej walczącej o prawa psów, ujawnił, że aż 75% właścicieli nieruchomości zabroniło swoim lokatorom trzymania zwierząt. W badaniu wzięło udział 1400 właścicieli psów. Prawie 15% z nich stara się ukryć swoje czworonogi przed właścicielem nieruchomości. 8% pytanych musiało porzucić ulubieńców w schroniskach. W kilku ekstremalnych przypadkach doszło nawet do bardzo smutnych i radykalnych rozwiązań - uśpienia.

 

Zanim wynajmiecie mieszkanie/dom musicie je znaleźć. Proces ten nie różni się niczym od poszukiwania nieruchomości w Polsce. Najlepiej szukać na portalach ogłoszeniowych w Internecie, na przykład na niżej podanych stronach: www.rightmove.co.uk. www.zoopla.co.uk lub www.gumtree.com. W Wielkiej Brytanii zdecydowana większość mieszkań na wynajem obsługiwana jest przez agencje nieruchomości i zatrudnianych przez nich agentów, bardzo rzadko spotkać można ofertę wynajmu „z ręki do ręki” od prywatnego właściciela nieruchomości.

 

Właściciele nieruchomości bardzo często niechętnie pozwalają najemcom trzymać zwierzęta domowe w wynajmowanym mieszkaniu, ponieważ zwykle obawiają się potencjalnych szkód, które mogą być wyrządzone przez takie zwierzę lub generowanego przez nie hałasu, który z kolei może być uciążliwy dla sąsiadów. Ponadto należy pamiętać, że jako właściciele nieruchomości, która może mieć wspólne części z innym właścicielami sąsiadujących posesji (np. wspólny ogród, wspólny podjazd dla samochodów, parking itd.), albo w przypadku mieszkania znajdującego się we wspólnym kompleksie, mogą oni sami być związani różnymi przepisami, które mogą ograniczać posiadanie zwierzęcia towarzyszącego w takim lokalu.

 

Szukając lokalu do wynajęcia zawsze trzeba szukać ofert, które odgórnie nie odrzucają posiadania zwierząt (nie zawierają informacji no pets). Ponadto zawsze należy na samym początku poinformować osobę odpowiadającą za sfinalizowanie transakcji najmu o posiadanym zwierzęciu lub zamiarze posiadania zwierzęcia w najbliższym czasie. Nie warto takich informacji ukrywać, bowiem złamanie warunków umowy najmu zwykle wiążę się z różnymi konsekwencjami.

 

Pamiętajcie, aby wynajmując dom/mieszkanie zarówno z agencji, jak i od osoby prywatnej, w podpisywanej umowie znalazła się stosowna adnotacja zezwalająca Wam na posiadanie i trzymanie w tym lokalu psa. Nie radzę uciekać się do podstępów: ukrywania i udawania, że się psa nie posiada. Dlaczego? Jeśli przy okazji wizyt kontrolnych nie wychwyci tego pracownik agencji lub właściciel lokalu, to z pewnością o tym fakcie doniosą sąsiedzi, a wówczas konsekwencje mogą być nieprzyjemne:

  • główna i najważniejsza - natychmiastowe wypowiedzenie umowy najmu na skutek złamania warunków umowy;

  • konieczność znalezienia domu dla pupila, jeśli najemca się nie zgodzi, a Wy będziecie chcieli pozostać w danym lokum;

  • doliczone dodatkowe opłaty do końcowego rachunku (sprzątanie i/lub dezynfekcja lokalu po Waszej wyprowadzce).

Pewną rewolucję w równym dostępie do rynku nieruchomości dla najemców posiadających zwierzęta domowe w Anglii ogłosił brytyjski rząd. Odpowiedzialni najemcy, którzy posiadają dobrze wychowane (zsocjalizowane) zwierzęta będą mogli łatwiej wynająć nieruchomość, dzięki nowej - modelowej umowie najmu - ogłoszonej 28 stycznia 2021 roku przez rząd.

 

Zgodnie z nową - modelową umową najmu, ogłoszoną przez Ministra ds. Mieszkalnictwa, właściciele nieruchomości nie będą już mogli nakładać ogólnych zakazów posiadania zwierząt przez najemców. Zamiast tego zgoda na posiadanie zwierząt domowych w lokalu będzie stanowiskiem domyślnym, a właściciele nieruchomości będą musieli zgłosić sprzeciw na piśmie w ciągu 28 dni od otrzymania pisemnej prośby od najemcy i w razie odmowy, będą musieli podać uzasadniony powód takiej decyzji.

 

Zgodnie z nową umową odrzucenia próśb wpływających do właścicieli nieruchomości od osób posiadających zwierzęta domowe powinny być dokonywane tylko wtedy, gdy istnieje uzasadniony ku temu powód, na przykład w mniejszych nieruchomościach lub mieszkaniach, w których posiadanie zwierzęcia (np. psa rasy dużej i olbrzymiej) może być niepraktyczne. Aby zapewnić właścicielom nieruchomości ochronę, najemcy nadal będą mieli prawny obowiązek naprawy lub pokrycia kosztów związanych ze wszelkimi szkodami wyrządzonymi przez zwierzę domowe utrzymywane w wynajmowanej nieruchomości. Z pewnością są to bardzo dobre wiadomości dla wszystkich posiadaczy zwierząt domowych. Więcej TUTAJ.

 

Musicie również mieć świadomość tego, że mieszkając w mieszkaniu lub też w popularnych na Wyspach domkach - szeregowcach - rodem z epoki wiktoriańskiej będziecie przebywać w bliskim sąsiedztwie osób wywodzących się z różnych kultur i narodowości. Do czego zmierzam? Nie wszyscy pałają miłością do psów. Z pewnością nikt nie będzie akceptował głośnego szczekania, wycia, ujadania, zakłócania spokoju, czy agresywnego zachowania w stosunku do sąsiadów, a także zanieczyszczania czy niszczenia przez psa części wspólnie użytkowanych. Skargi sąsiadów mogą skończyć się interwencjami właściciela nieruchomości, a nawet policji i narzuceniem szeregu wymogów poprawiających komfort mieszkania i bezpieczeństwo (np. obowiązek odbycia stosownego szkolenia, kary finansowe), a także cofnięciem zgody na trzymanie psa, co w praktyce dla prawdziwych miłośników czworonogów oznacza koniec najmu danego lokalu.

 

Państwo prawa... nie tylko widniejącego na papierku

 

Jako odpowiedzialny właściciel psa w celu ochrony własnych interesów, a przede wszystkim w trosce o bezpieczeństwo i komfort innych, musisz wiedzieć, jakie przysługują Ci prawa i jakie wynikają obowiązki prawne z tytułu posiadania psa. Dlatego tez niezmiernie istotne jest, abyś zapoznał się z Animal Welfare Act 2006, gdzie znajdziesz wszystkie istotne zapisy związane z posiadaniem psa.

 

Animal Welfare Act został wprowadzony w życie 6 kwietnia 2007 roku. Jednocześnie uchylono dotychczas obowiązujące przepisy: Protection of Animals Act z 1911 roku i Abandonment of Animals Act z 1960 roku. Nowa wersja ustawy przede wszystkim jasno określa i precyzuje obowiązki wynikające z posiadania psa (prawidłowa opieka, pielęgnacja, żywienie, ochrona przed cierpieniem i bólem).

 

Określa również rodzaje kar i sposoby wprowadzania ich w życie w celu przeciwdziałania m.in. aktom okrucieństwa, zaniedbania, okaleczania, cięcia ogonów, używania zwierząt do walk. Troska o zwierzęta egzekwowana jest wspólnie przez lokalną Radę Miasta (Council) i Department of Environment Food and Rual Affairs (DEFRA), we współpracy z innymi podmiotami rządowymi i niezależnymi organizacjami m.in. Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals (RSPCA).

 

Kontrola nad psem

Na Wyspach każdy właściciel jest zobowiązany do sprawowania należytej opieki nad psem, tak aby jego podopieczny nie stanowił zagrożenia dla innych osób i zwierząt. Szczególną wagę przykłada się do bezpieczeństwa. Pies nie może być niebezpieczny w miejscach publicznych oraz w miejscach prywatnych (np. domu sąsiada). Ponadto nie może stwarzać zagrożenia również w domu właściciela (np. dla osób odwiedzających właściciela). Gdy do policji lub władz lokalnych trafi uzasadniona skarga na właściciela psa, może być on zmuszony między innymi do:

  • przejścia z psem specjalnego szkolenia;

  • zakładania psu kagańca lub trzymania go na smyczy;

  • pokrycia kosztów kastracji psa;

  • naprawienia ogrodzenia lub podjęcia innych kroków, by uniemożliwić psu wyjście poza posesję;

  • unikania określonych miejsc w określonych porach.

Jeśli właściciel psa dostanie takie zalecenia, które zlekceważy, musi liczyć się z wysokimi karami. Grozi mu mandat (FPN) do 100 funtów, kara do 2500 funtów, a dla organizacji/firm - aż do 20 tysięcy funtów.

 

Niepokorny właściciel psa, który stwarza zagrożenie może otrzymać pisemne ostrzeżenie. Jeśli to nie pomoże, a skargi będą nadal składane, policja może wydać właścicielowi Community Protection Notice. Jest to najlżejsza forma ostrzeżenia w przypadku aspołecznych zachowań właściciela psa. CPN może wystawić policjant, wolontariusz policyjny, urzędnik miejski (Councilu) lub licencjonowany właściciel mieszkań socjalnych. Do wystawienia CPN wystarczy, że stwierdzą oni fakt, iż zachowanie psa źle wpływa na jakość życia pozostałych mieszkańców. CPN może dostać każda osoba powyżej 16 roku życia. Od CPN można się odwołać w terminie 21 dni do tego, kto go wydał.

 

Pies zostanie uznany za niebezpiecznego, bądź poza kontrolą, jeśli:

  • rzuci się na kogoś i go zrani;

  • swoim zachowaniem sprawia (np. ujada, warczy, szczerzy zęby, rzuca się), że inna osoba może poczuć się zagrożona i uzna, że mogłaby być przez takiego psa zraniona.

Sąd może również zdecydować, że pies jest niebezpieczny i poza kontrolą, jeśli spełniony jest którykolwiek z poniższych warunków:

  • pies atakuje czyjeś zwierzę;

  • właściciel zaatakowanego zwierzęcia uważa, że mógłby zostać zraniony, gdyby próbował zatrzymać psa atakującego jego zwierzę.

W ww. przypadkach mogą być orzeczone następujące kary:

 

Jeśli twój pies jest niebezpieczny i poza kontrolą, to możesz dostać nieograniczoną grzywnę i/lub możesz być pozbawiony wolności na okres do 6 miesięcy. W przyszłości możesz nie mieć prawa do posiadania psa, a Twój pies może być poddany eutanazji.

Jeśli pozwolisz swojemu psu zranić kogoś, możesz być pozbawiony wolności na okres do 5 lat i/lub otrzymać grzywnę. Jeśli celowo użyjesz psa, aby zranić kogoś, możesz zostać oskarżony o "złośliwe zranienie".

Jeśli pozwolisz swojemu psu zabić kogoś, możesz być pozbawiony wolności na okres do 14 lat i/lub otrzymać nieograniczoną grzywnę.

Jeśli pozwolisz swojemu psu zranić psa asystującego (na przykład psa przewodnika), możesz być pozbawiony wolności  na okres do 3 lat i/lub otrzymać grzywnę.

 

Podstawa prawna: Anti-social Behaviour, Crime and Policing Act 2014 TUTAJ, the Dangerous Dogs Act 1991 TUTAJ i Environmental Protection Act 1990 TUTAJ.

 

Sprzątanie po psie

Wiele osób przyjeżdżających z Polski do Wielkiej Brytanii nadal ma opory przed sprzątaniem po swoim psie. Niestety są to jeszcze stare naleciałości z czasów, gdzie taki obowiązek w ogóle Polakom nie był z rodzimego kraju znany. Na Wyspach nikogo nie dziwi widok właściciela, który w jednym ręku trzyma smycz, a  w drugim woreczek na odchody. Tu każdy bez najmniejszego problemu sprząta po swoim psie. Dzięki temu możesz wyjść na ulicę i nie wdepniesz w psie odchody, a jadąc z rodziną do pobliskiego parku, nie stracisz połowy dnia na szukanie skrawka czystej trawy.

 

Jeśli zatem jesteś właścicielem czworonoga na Wyspach musisz wiedzieć, że sprzątanie po nim to nie tylko dobra wola właściciela i oznaka należytego wychowania, ale również prawny obowiązek wynikający z The Clean Neighbourhoods and Environment Act 2005. Zgodnie z zapisami wynikającymi z tej ustawy jesteś zobowiązany do posprzątania po swoim psie. Na ulicach, skwerkach, parkach są rozstawione specjalne kosze na odchody. W oznakowanych miejscach wiszą tabliczki informacyjne z karą, jaka może Cię spotkać jeśli nie dopełnisz tego obowiązku. A dodam, że nie są to małe pieniążki. Każdy, kto nie posprząta po swoim psie, może otrzymać mandat ryczałtowy w wysokości do 100 funtów. Jeśli sprawa trafi do sądu, może to kosztować właściciela lub osobę odpowiedzialną za zwierzę kwotę w wysokości do 1000 funtów.

 

Oznakowanie psa

Zgodnie z obowiązującym prawem w Anglii Microchipping of Dogs (England) Regulations 2015 i Walii Microchipping of Dogs (Wales) Regulations 2015. wszystkie psy powyżej ósmego tygodnia życia muszą posiadać mikroczip, który musi być zarejestrowany w jednej z ogólnokrajowych baz spełniających rządowe kryteria:

 

Animal Microchips
Animal Tracker
Chipworks
Identibase
MicroChip Central
MicroDogID
National Veterinary Data Service
Pet Identity UK
Petlog
PetScanner
ProtectedPet
SmartTrace
UK PETtrac.

 

Za brak posiadania mikroczipu grozi kara do 500 funtów. Pies przywieziony z terenu UE taki czip będzie posiadał. Należy zatem zarejestrować go w jednej z ww. baz. Właściciel musi również dbać o to, aby dane adresowe w jednej z wybranych baz były aktualne, co oznacza mniej więcej tyle, że w momencie przeprowadzki należy skontaktować się z administratorem bazy w celu zaktualizowania informacji.

 

Zgodnie zapisami ustawy The Control of Dogs Order 1992 każdy pies znajdujący się w miejscu publicznym musi także posiadać doczepiony do obroży identyfikator (tzw. adresówkę), która powinna zawierać jego imię i adres właściciela, włącznie z kodem pocztowym, a jeśli miejsce na to pozwala, powinien być też załączony numer telefonu właściciela. Taka adresówka jest niezbędna np. w momencie zaginięcia psa, jego kradzieży, niekontrolowanej ucieczki i w końcu znalezienia przez osoby trzecie. Brak takiej adresówki może skutkować karą nawet do 5000 funtów.

 

Odpowiedzialność za szkody

Ustawa Animals Act 1971 reguluje zakres Twojej odpowiedzialności wynikającej z tytułu wyrządzonej szkody przez psa. Dlatego zaleca się abyś posiadał wykupione ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej uwzględniającej szkody wyrządzone przez Twojego czworonoga.

 

Na łonie natury, czyli słów kilka o "Kodeksie wiejskim"

Tereny wiejskie szczególnie dla zapracowanych mieszczuchów stanowią idealne miejsce do odpoczynku. Nic więc dziwnego, że często w trakcie takich wypadów ludziom towarzyszą psy. Musisz mieć świadomość, że wybierając się ze swoim psem poza granice miasta - szczególnie na tereny wiejskie - obowiązują Cię również pewne przepisy i regulacje. Szerzej o nich możesz poczytać m.in. w ustawie Dogs (Protection of Livestock) 1953.

 

Ogólnie przyjęte są również zasady nazwane "The Countryside Code" zgodnie z nimi:

  • sprawuj taką opiekę nad psem, by nie straszył i nie zakłócał spokoju zwierzętom gospodarskim i dzikim;

  • jeśli korzystasz z terenów ogólnie dostępnych na otwartym terenie lub gruntów wspólnych jesteś zobowiązany do trzymania psa na smyczy, między 1 marca a 31 lipca. Ten przepis stosuje się przez cały rok kalendarzowy, jeśli w pobliżu znajdują się zwierzęta hodowlane. Mogą być również takie tereny, gdzie wstęp psom będzie zakazany. Dlatego należy dokładnie zapoznać się ze znakami informacyjnymi na danym obszarze;

  • na drogach publicznych nie musisz trzymać psa na smyczy pod warunkiem, że możesz sprawować nad nim bezwzględną kontrolę. W przeciwnym wypadku zaleca się trzymanie psa na smyczy. W przypadku drastycznego naruszenia prawa (gonitwy, ujadanie, przepędzanie zwierząt gospodarskich przez Twojego psa) rolnik (właściciel danego gruntu i zwierząt) ma prawo zatrzymać Twojego psa, a także może go zastrzelić;

  • jesteś objęty również obowiązkiem posprzątania wszelkich nieczystości po swoim psie.

Ruch drogowy

Zgodnie z zarządzeniem wynikającym z przepisów zawartych w The Road Traffic Act 1988, jeśli nie trzymasz psa na smyczy na wyznaczonych drogach, popełniasz przestępstwo. Podobne nakazy trzymania psów tylko na smyczy mogą określać lokalne przepisy w konkretnych miejscowościach i mogą dotyczyć lokalnych przestrzeni użyteczności publicznej.

 

Podczas prowadzenia pojazdu przebywający w nim pies nie może stwarzać zagrożenia i w szczególności nie powinien rozpraszać kierowcy. Jeśli dojdzie do wypadku, w którym poszkodowany będzie pies (np. potrącisz psa) masz obowiązek zatrzymać się i musisz podać osobie odpowiedzialnej za niego swoje dane osobowe. W sytuacji, gdy nie ma osoby odpowiedzialnej za psa, musisz w ciągu 24 godzin zaistniałe zdarzenie zgłosić na policję.

 

Nakaz ochrony przestrzeni publicznej (Public Spaces Protection Orders - PSPOs) - TUTAJ.
Właściciele psów na wskazanym obszarze muszą dostosować się do określonych przez władze lokalne zaleceń, wydanych po to, aby zachować komfort wszystkich mieszkańców. Na przykład:

  • nakaz sprzątania nieczystości po psie;

  • obowiązek posiadania woreczków na psie odchody;

  • nakaz prowadzenia psów na smyczy;

  • obowiązek trzymania psa na smyczy, gdy poprosi o to policjant, lub osoba wspierająca pracę policji;

  • ograniczenie liczby psów wyprowadzanych przez jedną osobę;

  • całkowity zakaz wstępu z psem.

Zignorowanie nakazów/zakazów w strefie PSPO grozi karą do 100 funtów płatną od razu lub do 1000 funtów, gdy sprawa trafi do sądu.


A kiedy przyjdzie czas na wakacje...


Wakacje i czas urlopu jest chyba najbardziej oczekiwanym momentem w życiu każdego ciężko pracującego rezydenta tego kraju. Dlatego kiedy zbliża się lipiec i sierpień większość gorączkowo studiuje plan wypoczynku. Może egzotyczna wyprawa w dalekie kraje, a może bardziej "swojsko" - sentymentalny powrót w rodzinne strony? Kiedy jedni się cieszą na samą myśl wyjazdu, drudzy zastanawiają się co począć z psem. Tak - tu trzeba się dobrze zastanowić.

 

Planując wyprawę do Polski wraz z psem musicie spełnić kilka warunków. Pies może wjechać do UE z UK na podstawie posiadanego paszportu wydanego w UE pod warunkiem, że w paszporcie tym znajduje się ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie. Jeśli Wasz pies jest w UK dłużej i paszport utracił ważność (np. brak miejsc na kolejne szczepienia) i w międzyczasie wyrobiliście psu pet paszport w UK, to musicie wiedzieć, że wyjazd z psem na teren UE z UK od 1 stycznia 2021 roku będzie wymagał wyrobienia dla psa świadectwa zdrowia AHC. Pet paszport wydany w UK traci ważność, ze względu na wyjście UK z UE.

 

Oczywiście mikroczip i ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie będzie niezbędne do wyrobienia tego świadectwa. Świadectwo należy uzyskać nie wcześniej niż na 10 dni przed wyjazdem. Świadectwo daje możliwość wjazdu na tern UE przez te 10 dni i jest ważne przez okres 4 miesięcy. Uprawnia w tym okresie do poruszania się po UE oraz do powrotu psa do UK. Koszt wyrobienia świadectwa AHC zaczyna się do 110 funtów w górę. Więcej TUTAJ.

 

Zostaje do rozpatrzenia sprawa transportu, bo jak pisałam na wstępie, najrozsądniejsza i najtańsza wydaje się opcja samochodowa. No dobrze - ale są sytuacje i miejsca, gdzie psa nie można ze sobą zabrać. Cóż wtedy robić? Jeśli macie kogoś zaufanego, komu możecie powierzyć opiekę nad psem na czas Waszej nieobecności (rodzina, sąsiedzi, znajomi), to super sprawa. No tak - tylko ilu jest takich szczęściarzy? Przytłaczająca większość będzie musiała skorzystać z usług świadczonych przez różne firmy oferujące opiekę nad psami.

 

W pierwszej kolejności zalecam poszukanie tzw. "pet sittera". Są to z reguły osoby prywatne, ale z doświadczeniem w opiece nad psami, które za stosowną opłatą mogą na czas wyjazdu właściciela zająć się zwierzęciem u siebie w domu lub w domu właściciela psa (dochodząc lub mieszkając tam na czas wyjazdu właściciela) Większość psów czuje się dobrze we własnym domu, więc dobrym rozwiązaniem może być skorzystanie z usług doświadczonej osoby, która kompleksowo zajmie się psem.

 

Jak znaleźć odpowiednią osobę do opieki nad psem:

  • poproś o rekomendacje znajomych i lokalną społeczność posiadającą psy;

  • sprawdź recenzje na temat takiej osoby (strona internetowa, media społecznościowe);

  • poproś o pisemne referencje od innych klientów;

  • spotkaj się z potencjalnym opiekunem psów, aby zobaczyć, jak Twój pies na niego reaguje.

Inną opcją jest poszukanie profesjonalnego miejsca, gdzie na czas wyjazdu można pozostawić psy. W Wielkiej Brytanii najbardziej popularne są: hodowle psów (dog kennels) i obiekty noclegowe dla psów (cattery lub animal boarder). Dnia 1 października 2018 roku w Anglii weszły w życie nowe przepisy licencyjne dla przedsiębiorstw zajmujących się zwierzętami. Licencjonowana hodowla psów lub osoby świadczące usługi opieki nad zwierzętami w Anglii obecnie muszą spełniać określone standardy.

 

Wszystkie firmy świadczące takie usługi muszą posiadać licencję. Wszystkie licencjonowane firmy otrzymują również ocenę gwiazdkową od 1 do 5, aby wskazać, w jakim stopniu spełniają narzucone standardy - 5 gwiazdek oznacza, że ​​spełniają wysokie standardy. Wybierając takie miejsce należy zwrócić uwagę na warunki tam panujące, zatrudniony personel, posiadane uprawnienia, doświadczenie, ubezpieczenie i rekomendacje. Zazwyczaj lepsze warunki (z punktu widzenia psa - warunki zbliżone do domowych) panują w małych obiektach noclegowych). Koszt dziennego utrzymania psa w dog kennel oscyluje w graniach 20 funtów, natomiast w animal boarder w graniach 30 funtów.

 

Firmy świadczące usługi opieki nad zwierzętami w trakcie nieobecności ich właścicieli prześcigają się również w pomysłach świadczenia dodatkowych usług. Można więc skorzystać nie tylko z pozostawienia psa na czas dłuższego wyjazdu, ale oferowane są również inne usługi (trening, strzyżenie). Zainteresowani mogą skorzystać ze strony umożliwiającej wyszukanie odpowiedniego miejsca: http://www.findpetboarding.com/.

 

Kochane zdrowie, nikt się nie dowie, ile kosztuje.... póki się nie popsuje...

 

Na Wyspach podobnie, jak w innych krajach, o zdrowie psów dba się równie pieczołowicie. Dlatego każdy sumiennie korzysta tu z szeroko zakrojonej profilaktyki: szczepienia ochronne, szczepienie przeciwko wściekliźnie, odrobaczanie i zabezpieczanie przeciwko insektom. Usługi weterynaryjne nie należą jednak do najtańszych. Opłaty weterynaryjne są nieuregulowane, co oznacza, że ​​koszty weterynarza różnią się w zależności od takich rzeczy, jak lokalizacja, doświadczenie lekarza i wymagania samego zwierzęcia.

Wizyta u weterynarza kosztuje około 60 funtów, co zwykle obejmuje konsultację i diagnozę. Ale jeśli Twoje zwierzę wymaga specjalnego leczenia lub wizyty u specjalisty, koszty prawdopodobnie będą znacznie wyższe i liczone w setkach funtów. Dlatego ubezpieczenia dla psów obejmujące zwrot kosztów leczenia są tutaj tak samo popularne, jak chleb powszedni. Wielu emigrantów wciąż ma do nich stosunek bardzo podejrzliwy i z przekąsem słucha opowieści o zaletach posiadania ubezpieczenia dla psa.

 

W praktyce koszt ubezpieczenia psa (w zależności od firmy ubezpieczającej, wieku psa, jego kondycji czy posiadania rodowodu lub nie) może wynosić od kilku do kilkunastu funtów miesięcznie. Większość firm proponujących ubezpieczenia obejmujące zakres zwrotu kosztów poniesionych na rzecz usług weterynaryjnych zaznacza, iż tzw. "pierwszą opłatę" za każdą wizytę właściciel musi ponieść w kwocie 50 funtów, a dopiero powyżej tej kwoty, po rozpatrzeniu wniosku, różnica jest zwracana. Ponadto spod ubezpieczenia zazwyczaj jest wyłączony koszt szczepień, kastracja/sterylizacja, odrobaczanie, zabezpieczanie przeciwko pasożytom zewnętrznym, powikłania związane z ciążą i porodem, wszczepienie mikroczipu i usługi stomatologiczne.

 

Faktycznie dla osób, które posiadają psi okaz zdrowia, a do weterynarza chodzą tylko na okresowe szczepienia, taka transakcja w aspekcie długoterminowym może wydawać się mało opłacalna, ale w przypadku zaistnienia konieczności leczenia, nie jednego właściciela psa ubezpieczenie uchroniło przed bankructwem.

 

Kochany psie, skarbonko Ty moja...

.

Z pewnością każdy właściciel psa zainteresowany jest kosztami, jakie będzie musiał ponieść na miesięczne utrzymanie psa. Od razu zaznaczę, że na samym początku trzeba się przestawić z myślenia polskiego na angielskie i nie należy przeliczać funtów na złotówki, bo to może przyprawić o zawrót głowy. Pamiętajcie - na Wyspach zarabiamy w funtach i takowe tu wydajemy, więc i zarobki i wydatki są adekwatne do tutejszego życia.

 

Kwota, jaka będzie musiała być zarezerwowana na psie potrzeby zależy przede wszystkim od rasy, wielkości, wagi, wymagań żywieniowych i pielęgnacyjnych oraz kondycji, wieku i zdrowotności danego zwierzęcia, i nie ma tu jednego uniwersalnego schematu. Według PDSA, średni koszt utrzymania psa przez całe jego życie wynosi od 6 500 do 17 000 funtów, ale w przypadku niektórych psów koszt ten może sięgać nawet 33 000 funtów.

 

Chcąc uśrednić całkowity (miesięczny) koszt utrzymania dorosłego CTR-a przy założeniu, że jest to zwierzę zdrowe i odwiedza weterynarza tylko raz w roku na doroczne szczepienia, jest 2 razy w roku odrobaczany, raz na 30 dni zabezpieczany przeciwko insektom, macie wykupione ubezpieczenie, 18 kg worek dobrej jakościowo karmy wystarcza na miesiąc karmienia, kupujecie drobne smaczki i zabawki, sami psa kąpiecie, kupujecie co miesiąc małą butelkę szamponu i odżywkę, a z usług groomera korzystacie co 12 tygodni, to mniej więcej z mojego wyliczenia musicie być przygotowani na kwotę około 150-180 funtów miesięcznie. W orientacyjnym wyliczeniu nie uwzględniłam kosztów zakupu obroży, kagańca, smyczy, misek i stojaka, posłania, akcesoriów do pielęgnacji sierści typu szczotka, grzebień, nożyczki (zakładam, że to przywieźliście już z Polski lub zakupiliście przed przyjazdem psa i potraktowaliście to jako jednorazowy wydatek).

 

Zgubiony

 

Jako właściciel psa powinieneś zrobić wszystko co możliwe, w celu zapewnienia psu bezpieczeństwa, nie tylko w miejscu jego docelowego zamieszkania, ale również, a może właśnie w szczególności, w miejscach dla niego obcych. Zaleca się, aby psy nigdy nie pozostawały same w ogrodzie, w samochodzie i przywiązane na smyczy przed sklepem. Podczas spacerów powinny być prowadzone bez smyczy tylko wtedy, gdy opiekun będzie miał pewność, iż pies karnie reaguje na wszystkie wydawane przez niego komendy. Zawsze do obroży powinna być przyczepiona aktualna adresówkę.

 

Naturalnie wszystkie psy przywiezione z Polski posiadają wszczepiony mikroczip, dlatego zapisz go sobie lub wbij w komórkę i miej zawsze pod ręką. Przy okazji wizyty kontrolnej u lekarza weterynarii zapytaj o możliwość rejestracji psa. Tutejszy The Kennel Club zaleca zarejestrowanie psa w specjalnej bazie umożliwiającej ewentualne zidentyfikowanie psa zgubionego/znalezionego.

 

Rok rocznie dzięki tej agencji odnajdują setki psów. Więcej o Petlog znajdziesz na stronie http://www.petlog.org.uk/, organizacja ta współpracuje z The Kennel Club, lekarzami weterynarii, policją, agencjami oferującymi usługi dla zwierząt, schroniskami. Możesz również zarejestrować psa na specjalnej stronie: The UK National Missing Pets Register Website: http://www.nationalpetregister.org/.

 

Jeśli ktoś z Twojego samorządu lokalnego znajdzie błąkającego się psa, zostanie on zabrany do schroniska, w którym będzie utrzymywany za Twoje pieniądze. Jeśli nie odbierzesz go stamtąd w przeciągu siedmiu dni, możesz stracić prawo do odzyskania psa, a pracownicy schroniska będą starać się znaleźć mu nowy dom. Zatem jeśli przytrafi się sytuacja, w której Twój pies zostanie ukradziony lub też się zgubi, warto działać szybko i pamiętać o kilku wskazówkach:

  • jeśli pies był zarejestrowany w jednej z dostępnych baz, natychmiast skontaktuj się z tymi organizacjami;

  • skontaktuj się z lokalną Radą Miejską (Councilem);

  • poinformuj policję;

  • skontaktuj się z lekarzem weterynarii, u którego pies był zarejestrowany;

  • jeśli pies był rodowodowy i zarejestrowany w The Kennel Club plus w Klubie Rasy, skontaktuj się również z tymi organizacjami i poinformuj o kradzieży/zaginięciu psa. Dla niektórych ras działają wyspecjalizowane centra zajmujące się znajdowaniem domów/poszukiwaniem zwierząt tylko w obrębie danej rasy. Dowiedz się czy takowe działają również dla Twojej rasy, odszukaj i skontaktuj się z nimi;

  • odwiedź lokalne centra pomocy psom tzw. welfare centre - więcej znajdziesz na stronie National Animal Welfare Trust: https://www.nawt.org.uk/ skontaktuj się z The Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals (RSPCA) - więcej znajdziesz na stronie: http://www.rspca.org.uk/home, skontaktuj się z okolicznym  Dogs Trust Rehoming Centres - więcej znajdziesz na stronie: http://www.dogstrust.org.uk/, skontaktuj się z Battersea Dogs & Cats Home więcej znajdziesz na stronie: http://www.battersea.org.uk/;

  • rozpocznij poszukiwania na własną rękę: poinformuj sąsiadów, rozwieś ulotki informacyjne ze zdjęciem psa i danymi kontaktowymi w różnych miejscach użyteczności publicznej, zapytaj okolicznych listonoszy, sklepikarzy, restauratorów, lekarzy weterynarii, odwiedź sklepy z akcesoriami dla zwierząt i salony groomerskie;

  • zamieść w lokalnej gazecie w dziale lost/fund ogłoszenie, że poszukujesz zgubionego/skradzionego psa;

  • zamieść w mediach społecznościowych i różnych forach lokalnych ogłoszenie, że poszukujesz zgubionego/skradzionego psa;

  • zadzwoń do lokalnego radia i poinformuj na antenie o skradzionym/zgubionym/poszukiwanym psie;

  • regularnie odwiedzaj lokalne strony poświęcone znalezionym zwierzętom.

Znaleziony


Według ustawy the Environmental Protection Act 1990 i paragrafu 149, lokalna Rada Miasta (Council) musi zająć się bezpańskimi psami. Zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalne władze samorządowe są zobowiązane do zatrudnia osób trudniących się wyłapywaniem psów bezpańskich. Jeśli znalazłeś psa lub posiadasz informacje o psie błąkającym się, nie pozostawaj obojętny. Najprościej będzie skontaktować się z policją i poinformować ich o znalezisku lub zadzwonić na infolinię RSPCA, gdzie zostaną udzielone Ci odpowiednie wskazówki.

 

Trudne sytuacje życiowe...

 

Naturalnie zdaję sobie sprawę z faktu, że każdy kto zadaje sobie tyle trudu i ponosi wysokie koszty, aby sprowadzić na Wyspy psa, nie zakłada, że będzie w przyszłości szukał dla niego drugiego domu. Niestety życie lubi pisać własne scenariusze i zdarza się tak, że Wy lub ktoś bardzo bliski Wam może znaleźć się w sytuacji bardzo ciężkiej, a jak na złość wszelkie plagi egipskie nie będą Was odstępować na krok (czego oczywiście nie życzę). W takich trudnych sytuacjach życiowych zwykle pojawią się problemy z utrzymaniem psa, zapłaceniem rachunków za leczenie, nie ma możliwości zorganizowania zastępczej opieki dla psa itd.

 

Jeśli znalazłeś się w takiej właśnie sytuacji i musisz podjąć trudną decyzję, powinieneś wiedzieć, że na terenie Wielkiej Brytanii działają organizacje i stowarzyszenia, które mogą Ci pomóc. W przypadku konieczności zorganizowania dla psa nieodpłatnej opieki na czas Twojego pobytu w szpitalu skontaktuj się z The Cinnamon Trust - to organizacja charytatywna, która zrzesza tysiące zarejestrowanych ochotników - wolontariuszy w całym UK. Z pewnością wśród nich znajdzie się ktoś, kto na czas Twojego pobytu w szpitalu zajmie się psem. W przypadku problemów z pokryciem wysokich rachunków za usługi weterynaryjne możesz szukać wsparcia w The Blue Cross lub RSPCA. Jeśli sytuacja osobista lub rodzinna zmusza Cię do znalezienia psu nowego domu, skontaktuj się z lokalnym schroniskiem (tzw. Welfare centre - nr telefonów powinieneś znaleźć w książce telefonicznej lub internetowej wyszukiwarce), RSPCA, Battersea Dogs and Cats Home lub Klubem rasy.   

 

opracowała Katarzyna Sokólska

 

tekst powstał na podstawie zebranych materiałów własnych oraz informacji pochodzących z oficjalnych stron wymienionych w powyższym opracowaniu

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768