O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

ZKwP - czyli Związek Kynologiczny w Polsce


 

ZWIĄZEK KYNOLOGICZNY W POLSCE - ZARZĄD GŁÓWNY
ALEJE JEROZOLIMSKIE 30/11 00-024 WARSZAWA

Biuro Zarządu Głównego: zg@zkwp.pl

Strona internetowa: www.zkwp.pl

Telefon stacjonarny: 22 826 05 74
Telefon komórkowy: 88 526 05 74
Fax: 22 826 46 54

Godziny pracy:
Poniedziałek 08.00 - 16.00
Wtorek 08.00 - 16.00
Środa 08.00 - 16.00
Czwartek 10.00 - 18.00
Piątek 08.00 - 16.00

 

Na przełomie XIX wieku miłośnicy psów w Europie zachodniej w pełni odkryli zalety nowego sportu kynologicznego, a mianowicie wystawy psów rasowych. Zakładano wielkie hodowle, odszukiwano i systematyzowano regionalne odmiany psów użytkowych, powoływano do życia kluby i związki z głównym na czele i uznawanym za najstarszy na świecie Brytyjskim Kennel Clubem (1873 rok). Wyprowadzano pierwsze księgi rodowodowe i ogłaszano wzorce dla poszczególnych ras. Organizowano pokazy użytkowania, a następnie wystawy psów rasowych, na których oceniano zgodność ze wzorcem i piękno pokroju. Uporządkowywanie hodowli psa rasowego w Europie, ale również i w Ameryce kwitło. Nie trudno się domyślić, że w związku z sytuacją geopolityczną panującą na ziemiach polskich w tamtych czasach, rozwój kynologii u nas szedł z lekkim opóźnieniem.

 

Pierwszymi zaczątkami kultury pokazu i hodowli psa na ziemiach polskich mogą być zrzeszenia gospodarcze: Cesarsko-Królewskiego Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarczego, które od 1850 roku we Lwowie, a następnie w innych miastach urządzało pokazy zwierząt gospodarskich z psami włącznie. Następnie Centralne Towarzystwo Gospodarcze w Wielkim Księstwie Poznańskim, które od roku 1862 organizowało w Gostyniu wystawy inwentarza gospodarskiego z pokazami psów i w końcu powstałe w 1841 roku Towarzystwo Wyścigów Konnych w Królestwie Polskim, które od 1881 roku eksponowało w Warszawie, w ramach Wystawy Zwierząt Gospodarskich, inwentarz żywy - oczywiście też z udziałem psów.

 

Pierwsze pokazy psów odbywały się niejako przy okazji prezentacji zwierząt gospodarskich przez ww. Towarzystwa. Dopiero 12 czerwca 1902 roku w Warszawie z inicjatywy oddziału Cesarskiego Towarzystwa Rozmnażania Zwierzyny Łownej i Prawidłowego Myślistwa, odbyła się I wystawa psów. W wystawie wzięło udział 120 psów. Miejscem wystawy był ogródek przy ul. Nowy Świat 35 i aż do wybuchu I Wojny Światowej, to właśnie tam regularnie odbywały się wystawy psów (jeszcze do niedawna pod tym adresem swoją siedzibę miał Zarząd Główny ZKwP). 

 

Odzyskanie niepodległości w 1918 roku, po 123 latach rozbiorów i życia w niewoli, pod obcym i wrogim dla Narodu panowaniem, na fali ogólnego uniesienia, daje Polakom w całym kraju poczucie upragnionej wolności, której będąc gospodarzami w swojej ojczyźnie starali się jak najlepiej ją zorganizować. To był sygnał, szczególnie dla inteligencji, aby ta mobilizując siły i korzystając z nadarzających się możliwości, powoływała do życia różnego rodzaju organizacje i stowarzyszenia w celu reaktywacji działań zapoczątkowanych przed wybuchem wojny.

 

Można napisać, że w tym okresie życie kynologiczne scentralizowało się głównie wokół stolicy państwa oraz województwa śląskiego, gdzie funkcjonowało najwięcej stowarzyszeń o charakterze kynologicznym. Znacznie mniejsze stowarzyszenia, koła i kluby miłośników poszczególnych ras były rozrzucone na prowincjach i zajmowały się głównie hodowlą psów ras myśliwskich. Takie rozproszenie i dość duża ilość mniejszych i większych stowarzyszeń nie ułatwiała usystematyzowania hodowli psa rasowego w Polsce. Dopiero w latach 20 i 30-tych XX wieku podjęto szeroko zakrojone działania dążące do zjednoczenia tych wszystkich organizacji i połączenia sił w unormowaniu hodowli psa rasowego na terenach polskich. Pionierską organizacją kynologiczną tamtych czasów w stolicy kraju był Polski Związek Hodowców Psów Rasowych (P.Z.H.P.R.), który powstał w 1924 roku. Funkcję Prezesa P.Z.H.P.R. sprawował inż. Maurycy Cyryl Trybulski, a vice-prezesem został Nadkomisarz Policji Państwowej - Alojzy Grimm. Związek grupował szereg hodowców wszelkich ras, prowadząc zarówno Księgę Główną, jak i Księgę Wstępną. Drugim stowarzyszeniem odgrywającym ważną rolę na arenie życia kynologicznego w Polsce było Stowarzyszenie Hodowców Psów Policyjnych w Chorzowie (oddziały w Chorzowie, Bielsku, Cieszynie, Czerwonce, Janowie, Katowicach-Załężu, Michałowicach, Mikołowie, Mysłowicach, Rybniku, Siemianowicach, Świętochłowicach, Tarnowskich Górach, Wielkich Hajdukach), które prowadziło Księgę Główną Rodowodową i Księgę Użytkową, i nie rejestrowało psów bez całkowicie pewnego rodowodu. Poszczególne stowarzyszenia lub wspólne ich komitety organizowały w okresie międzywojennym wystawy psów rasowych m.in. w Warszawie, Wilnie, Poznaniu, Lwowie, Katowicach, Toruniu i Krakowie. Pierwsza Wszechpolska Wystawa Psów Rasowych odbyła się w Warszawie między 31 maja, a 2 czerwca 1925 roku, w gmachu Teatru Bagatela (przy dzisiejszym placu Unii Lubelskiej)  i zgłoszono na nią 267 przedstawicieli różnych ras.

 

W 1935 roku z inicjatywy inż. Maurycego Cyryla Trybulskiego i Bazylego Przychodźko został powołany Międzyklubowy Komitet Kynologiczny, którego celem było stworzenie federacji kynologicznej o ogólnopolskim zasięgu, zrzeszającej członków wszystkich organizacji kynologicznych funkcjonujących w tym okresie w Polsce.

 

W skład MKK weszły następujące zrzeszenia założycielskie:

  • Polski Związek Hodowców Psów Rasowych z Warszawy, który wydawał czasopismo "Pies Rasowy i jego hodowla w Polsce";

  • Towarzystwo Miłośników Psa Służbowego w Polsce z Warszawy, które od 1931 roku wydawało miesięcznik - "Mój Pies";

  • Towarzystwo Hodowli Psów Myśliwskich z Warszawy;

  • Sekcja Kynologiczna Stowarzyszenia Racjonalnego Myślistwa "Łowiec Wielkopolski" z Poznania;

  • Sekcja Kynologiczna Wielkopolskiego Związku Myśliwych z Poznania;

  • Klub Kynologów z Torunia;

  • Pointer Klub w Polsce z Warszawy;

  • Seter Klub w Polsce z Warszawy;

  • Klub Hodowców Wyżła Szorstkowłosego w Polsce z Warszawy;

  • Związek Hodowców Wyżła Szorstkowłosego;

  • Klub Pekińskiego Psa Pałacowego;

  • Klub Buldoga Francuskiego;

  • Klub Teriera.

28 lipca 1938 roku Międzyklubowy Komitet Kynologiczny na zjeździe Delegatów poszczególnych organizacji założycielskich powołał do życia Polski Kennel Klub - pierwszą organizację kynologiczną o zasięgu ogólnokrajowym. Prezesem Związku został generał Brunon Olbrycht, zaś na vice-prezesów wybrano inż. Maurycego Cyryla Trybulskiego i doktora Mariana Bielawskiego. W roku 1939 do Polskiego Kennel Klubu dołączył również działający, jako oddzielny organ, pod przewodnictwem Lubomira Smyczyńskiego - Śląski Związek Hodowców Psów Rasowych i Użytkowych. Był to spory sukces w jednoczeniu działań kynologicznych na arenie Polski, bowiem ten oto klub liczył około 1500 członków. Kolejnym celem Polskiego Kennel Klubu było przystąpienie do organizacji zrzeszającej poszczególne kraje o zasięgu międzynarodowym - czyli FCI. Udało się to dnia 2 czerwca 1939 roku na zjeździe władz i członków FCI w Sztokholmie (Szwecja) - zaledwie na 3 miesiące przed wybuchem II Wojny Światowej, która nagle i na długo całkowicie przerwała jakąkolwiek działalność na tym polu. Należy nadmienić, że pod koniec okresu międzywojennego kynologią zaczęli się interesować ludzie reprezentujący różne grupy społeczne. Możliwość wstąpienia do różnorodnych stowarzyszeń sprawiła, że popularność psa rasowego zaczęła rosnąć i jednocześnie przestał on być niedostępnym "dobrem luksusowym".

 

Delegaci stowarzyszeń kynologicznych na pierwsze Walne Zebranie Polskiego Kennel Klubu. W pierwszym rzędzie, w mundurze siedzi

generał Olbrycht - wybrany na prezesa P.K.K.

 

Wystawa psów w Warszawie. Komisja sędziowska z profesorem Maurycym Trybulskim (pierwszy z lewej). 1938 rok

 

Trzeba przyznać, że okres zawieruchy wojennej przyczynił się do ogromnych strat i zniszczeń, nie tylko w ludziach i mieniu, ale również zdziesiątkowane zostały psy. Wiele osób, które w okresie przedwojennym zajmowały się unormowaną hodowlą psa rasowego i/lub były cenionymi kynologami nie przeżyła wojny. Całkowitemu zniszczeniu, rozgrabieniu, a po wojnie rozparcelowaniu, uległy wszelkie ziemskie majątki, w których to właśnie kultywowano tradycje łowieckie i przedłużano istnienie ras myśliwskich. Garstka ocalałych z wojennej pożogi zwierząt z przedwojennych hodowli w przeważającej większości nie posiadała dokumentacji hodowlanej, bowiem ta przepadła wraz z nastaniem działań wojennych. Ale braki w ludziach i pogłowiu hodowlanym, to nie jedyna bolączka powojennego świata kynologicznego. Wraz z zakończeniem wojny, kolejnej zmianie uległy nasze granice państwowe, które zostały bardzo uszczuplone o tereny wschodnie (przypomnijmy: ostatnie bastiony chowu polskich gończych i chartów). Do tego nastała nowa era polityczna z silnymi wpływami ZSRR, które narzuciło nowe standardy, niemal we wszystkich dziedzinach życia, nie pomijając również kultury hodowania i posiadania psa rasowego.

 

No cóż, powojenny obraz polskiej rzeczywistości był opłakany i tak, jak trzeba było odbudowywać każdy dom cegła po cegle, tak również należało niemal od podstaw rozpoczynać formowanie szyków na arenie kynologicznej. Nie było to zadanie wcale łatwe. Drastycznie zmienił się ustrój Polski. W kraju "ludowym" przestano kultywować szlacheckie i ziemiańskie tradycje. Nagle wyrosły nam całkiem nowe podziały społecznościowe z klasą robotników i chłopów na czele, które spychały na tor dalszy szlachetnie urodzonych, inteligencję i drobnomieszczaństwo. Wprowadzenie nowego systemu politycznego i społeczno-gospodarczego zmieniło także w istotny sposób warunki działalności łowieckiej. Zasadnicze znaczenie miały tu reforma rolna i upaństwowienie lasów. Uchylone zostało prawo do polowania wynikające z posiadania własności ziemskiej a zwierzyna stała się własnością państwową. Państwo stało się, więc odpowiedzialne za zwierzostan.

 

Na szczęście osoby, które ocalały z zawieruchy wojennej nie zapomniały o swoim przedwojennym zamiłowaniu do myślistwa i/lub kynologii i w zasadzie tuż po zakończeniu działań wojennych podjęli oni działania mające na celu reaktywowanie działalności zrzeszenia propagującego polskie łowiectwo, a także zrzeszenia promującego hodowlę psa w czystości rasy. W listopadzie 1944 roku w Lublinie, a w maju 1945 roku w Warszawie podjęły działalność tymczasowe władze Polskiego Związku Łowieckiego. W Warszawie przy PZŁ wznowiła działalność Sekcja Kynologiczna pod przewodnictwem gen. Witolda Nowodworskiego, a później Zdzisława Klawe. W latach 1945-47 pokazy psów były organizowane głównie przy okazji wystaw drobnego inwentarza.

 

Bez wątpienia ważną datą w historii polskiej kynologii jest dzień 5 maja 1948 roku, kiedy to na zebraniu organizacyjnym w lokalu Polskiego Związku Łowieckiego w Warszawie przy ulicy Nowy Świat 35 grupa miłośników psa rasowego doprowadziła do powstania organizacji o nazwie Związek Kynologiczny w Polsce. Wybrano władze na czele których w randze Prezesa ZKwP ze względów strategicznych stanął ówczesny Minister Administracji Publicznej - Władysław Wolski. Sprawował on funkcję Prezesa ZKwP w latach 1948-1953. Ustanowiono statut, przyjęto członków i ponownie nadano uprawnienia przedwojennym sędziom kynologicznym.

 

W Polsce, na początku formowania ZKwP funkcjonowały Oddziałowe Rady Kynologiczne. 20 entuzjastów kynologii z danego regionu mogło już ustanowić taką Radę. Pierwsze oddziały terenowe ZKwP utworzono w najprężniej działających pod względem kynologicznym regionach kraju tj. m.in. w Bydgoszczy, Inowrocławiu, Katowicach, Poznaniu, Warszawie i Wrocławiu. W dniach 16-18 września 1948 roku zorganizowano I Ogólnopolską Wystawę Psów Rasowych we Wrocławiu. Na wystawie zaprezentowano 94 psy reprezentujące 21 ras, z których zaledwie 14 miało rodowody. Relacja z tego wydarzenia kynologicznego ukazała się w pierwszym wydaniu "Psa" (grudzień 1948 rok) - gazety kynologicznej wydawanej z ramienia ZKwP.

 

Warto zauważyć, że Związek Kynologiczny w Polsce stał się centralną organizacją polskiej kynologii, jednocząc hodowców oraz miłośników psów rasowych, co znacznie różniło tą organizację od przedwojennego jej pierwowzoru, który działał na zasadzie przynależności federacyjnej różnych klubów - często wąsko wyspecjalizowanych w hodowli określonej rasy lub grupy ras. W pierwszym roku działalności ZKwP liczył zaledwie 182 członków, ale z każdym kolejnym rokiem liczba członków gwałtownie rosła.

 

Po roku funkcjonowania największym oddziałem ZKwP okazał się oddział w Warszawie, który zgromadził 450 członków i miał zarejestrowanych 550 psów. Oddział we Wrocławiu posiadał 79 członków i tyle samo psów. W Poznaniu było 65 członków deklarujących posiadanie 72 psów. Oddział w Bydgoszczy liczył 52 członków i 50 psów, a najmniejszym i najskromniejszym w zasoby ludzkie (28 członków) i psie (26 psów) okazał się oddział w Inowrocławiu. 

 

Przystępując do pracy, władze ZKwP zmuszone były zacząć od otwarcia Księgi Wstępnej dla psów w typie rasy, a nie mających udokumentowanego pochodzenia i Księgi Rodowodowej dla psów należących do hodowców posiadających ich rodowody. Prowadzono skrupulatne przeglądy i wpisywano psy w typie danych ras do Księgi Wstępnej, tak by istniała możliwość poszerzenia i rozbudowania bazy hodowlanej w kraju. W tym miejscu należy jeszcze raz podkreślić, że lata powojenne wprowadzają całkowicie nową erę w życiu Polaków. Od tego momentu na czoło wysuwa się partia robotnicza promująca proste życie robotnika i chłopa. W zasadzie cała szlachecko-ziemiańska spuścizna schodzi na drugi plan. Niemal wszystko, to co było kojarzone ze szlachetnie urodzonymi jest napiętnowane. Dzieła zniszczenia dopełnia powojenne rozparcelowanie ocalałych majątków ziemskich. Część ziemian w obawie przed represjami decyduje się na opuszczenie kraju, a ci co podczas wojennych działań znaleźli się na obczyźnie, przy takim obrocie sprawy do kraju nie wracają. Nie trudno się domyślić, iż rzadka oraz elitarna hodowla psa rasowego po prostu przestała istnieć. Psa hodować i posiadać mógł każdy, bez żadnych szczególnych przywilejów...


W kolejnych latach powstały nowe oddziały ZKwP w Krakowie, Białymstoku, Chełmie, Chojnicach, Gdańsku, Janowie Śląskim, Siemianowicach, Szopienicach, Tarnowie, Złotowie koło Szczecina oraz w Zabrzu. Kiedy wszystko było na dobrej drodze, a kynologia w pierwszych latach funkcjonowania ZKwP rozwijała się dosyć dynamicznie, nagle okazało się, że tego typu organizacja zaczyna "przeszkadzać" władzom. Sytuacja znacznie pogorszyła się, gdy z funkcji Prezesa zrezygnował delegat partyjny minister Wolski, a wywierane na ZKwP naciski względem "opieki" różnych organów rządowych oraz próby wprowadzenia kolektywizacji hodowli psa rasowego na wzór zbiorowych dużych hodowli prowadzonych m.in. w ZSRR na szczęście nie powiodły się. W 1954 roku przedstawiono nawet formalny wniosek i postawiono ZKwP w stan likwidacji, do której ostatecznie nie doszło, a przyczyniły się do tego starania przewodniczącego Rudolfa Kryspina, którego następnie zastąpił Edward Mikulski. Pewien regres i zapaść przeszło też kilka oddziałów terenowych. Zaczęła się batalia o przetrwanie ZKwP, jednak nie obeszła się ona bez "ofiar". W międzyczasie odchodzili zasłużeni kynolodzy zniechęceni piętrzącymi się trudnościami. Zaprzestano też wydawania związkowego "Psa", bo... zabrakło na kynologiczne pismo państwowego papieru...

 

Na szczęście upór trwających przy idei hodowania psa rasowego indywidualnie i po amatorsku zaowocował przetrwaniem organizacji, która w roku 1954 przeszła reorganizację strukturalną. W miejsce Rady Naczelnej i Komitetu Wybieralnego powołano Zarząd Główny wybierany na zjeździe Delegatów. Ponadto zmieniono Statut, reaktywowano dotychczas istniejące oddziały i powołano nowe. W 1957 ZKwP liczyło już w sumie 20 oddziałów, do których w 1958 roku należało ponad 5000 członków i 5200 psów reprezentujących 40 ras. Prawo do oceniania psów na wystawach posiadało 46 sędziów, a na próbach polowych 25 sędziów. Po kilku latach niebytu wznowiono też wydawanie związkowego "Psa".

 

Na mocy kolejnych starań w dniach 14-15 czerwca 1957 roku, na walnym zjeździe w Brukseli, Związek Kynologiczny w Polsce, będący wówczas pod prezesurą Edwarda Mikulskiego, został przyjęty ponownie do FCI (Międzynarodowa Organizacja Kynologiczna). Co ciekawe, tak ważne dla polskiej kynologii wydarzenie odbyło się bez udziału polskich Delegatów, ponieważ władze wykonawcze nie wydały im na czas wiz oraz paszportów. Na dokładkę nie miałoby ono w ogóle miejsca, gdyby nie zgoda Ministerstwa Spraw Zagranicznych i zaakceptowanie przez Narodowy Bank Polski opłaty członkowskiej FCI w dewizach. Tak! Takie to były wówczas czasy... Przynależność do FCI i uznanie polskich rodowodów "otworzyło" drogę polskim psom do innych krajów zrzeszonych w tej organizacji, a także dało okazję do poszerzania horyzontów hodowlanych poprzez możliwość organizowania wystaw o charakterze międzynarodowym. Dnia 21 października 1962 roku w Poznaniu odbyła się pierwsza międzynarodowa wystawa pod protektoratem FCI, która zgromadziła 480 psów z Polski, Czechosłowacji, NRD i RFN.

 

W dniu 1 stycznia 1961 roku poczet zarejestrowanych psów w ZKwP był na tyle pokaźny, że zdecydowano o zaniechaniu rejestracji psów z nieznanym pochodzeniem, jednak ostateczne zamknięcie Księgi Wstępnej nastąpiło zdecydowanie później, bo w grudniu 1970 roku. Zakaz ten nie obejmował ras polskich. Dzięki zaangażowaniu przewodniczącego Zarządu Głównego - Edwarda Mikulskiego udało się Polsce odnieść największy powojenny sukces organizacyjny polskiej kynologii w postaci powierzenia jej prowadzenia przez rok (przełom 1968/69) Międzynarodowej Federacji Kynologicznej właśnie pod jego przewodnictwem. Po 20 latach działalności ZKwP liczył już 28 oddziałów terenowych skupiających około 11 500 członków z zarejestrowanymi ponad 18 tysiącami psów.

 

W kolejnych latach życie kynologiczne pod patronatem ZKwP kwitło i rozwijało się. Każdego roku przybywało członków i psów, które licznie prezentowane były na wielu wystawach organizowanych pod egidą ZKwP. Trudne czasy nastały wraz z nadejściem stanu wojennego (od 13 grudnia 1981 do 22 lipca 1983 roku). Reglamentacja żywności, trudności ze zdobyciem produktów do skarmiana psów, izolacja społeczna, zamknięcie granic, zakaz organizowana imprez masowych... nie sprzyjały rozwojowi kynologii. W 1982 roku w Polsce nie odbyła się ani jedna wystawa o charakterze międzynarodowym, a z pozostałych udało się zorganizować tylko trzy wystawy krajowe i kilka mniejszych okręgowych oraz specjalistycznych. Ponowne ożywienie życia kynologicznego nastało po odwołaniu stanu wojennego. W 1983 roku ZKwP obchodził 35-lecie istnienia. Związek liczył wówczas 32 oddziały, skupiał blisko 30 tysięcy członków, a w jego rejestrze znajdowało się 42 tysiące rodowodowych psów. Ponownie zorganizowano wystawę o charakterze międzynarodowym, która odbyła się w Poznaniu. W roku 1994 w Radomiu zorganizowano pierwszą w Polsce wystawę championów (od roku 1997 organizowana jest przez oddział w Lesznie), a na wystawie międzynarodowej organizowanej w Poznaniu zaczęto przyznawać tytuł "Zwycięzca Polski". W tym roku wprowadzono również możliwość uzyskania nowego tytułu wystawowego tj. Młodzieżowego Championa.

 

Upadek komunizmu w Polsce był początkiem wielkich przemian, jakie dotknęły Europę w drugiej połowie XX wieku. Z czasem status ZKwP na arenie międzynarodowej zaczął się stabilizować. Po rezygnacji gen. Rozłubirskiego w 1990 roku na Przewodniczącą ZKwP wybrano Genowefę Ratajczak, która piastowała to stanowisko 3 lata. Od 1993 roku przez kolejne 20 lat Przewodniczącym ZKwP był Andrzej Mania. W 1998 roku ZKwP świętował 50 lat istnienia. W tym roku zorganizowano 70 wystaw, a liczna oddziałów terenowych wzrosła do 48. Liczba członków związku przekroczyła 42 tysiące, a w księgach związku było zarejestrowanych 64 tysiące psów. Dzięki staraniom Andrzeja Mani, wspartym przez licznych współpracowników, już w roku 2000 FCI powierzyła Polsce zorganizowanie Europejskiej Wystawy Psów Rasowych, która odbyła się na terenach najbardziej reprezentacyjnych w kraju tj. na obszarze Targów Poznańskich. Wystawa zgromadziła 8793 psy reprezentujące 280 ras. Dobre wrażenie zaowocowało przyznaniem Polsce w roku kolejnym możliwości zorganizowana wystawy międzynarodowej o Puchar Europy Środkowo-Wschodniej. Ta wystawa również odbyła się na terenach Międzynarodowych Targów Poznańskich. Na wystawę zgłoszono 4200 psów.

 

Bez wątpienia kolejnym krokiem milowym kraju było przystąpienie Polski do Unii Europejskiej (2004 rok) i do strefy Schengen (2007 rok), kiedy to w zasadzie granice dla państw z UE i/lub strefy Schengen przestały istnieć, co jeszcze bardzie przyczyniło się do rozwoju kynologii w Polsce. To również era szybkiego rozwoju Internetu. W 2004 roku powstaje strona internetowa ZKwP oraz zaczynają działać strony internetowe Oddziałów ZKWP. Wymiana informacji i komunikacja między hodowcami, wystawcami, a władzami ZKwP stała się o wiele łatwiejsza.

 

Pełen organizacyjny sukces oraz pochlebne opinie dotyczące zorganizowania Europejskiej Wystawy Psów Rasowych w 2000 roku przyczyniły się do przyznania ZKwP prawa do zorganizowania Wystawy Światowej, która odbyła się również na terenach Targów Poznańskich w 2006 roku. Rekordowa liczba zgłoszeń w ilości 20 839 psów reprezentujących 354 rasy mówi sama za siebie. W polskim kalendarzu wystaw pojawiają się również wystawy krajowe tzw. cząstkowe, które organizowane są dla poszczególnych ras, bądź wybranych sekcji czy grup ras.

 

W latach 2013-2017 przewodniczącym ZKwP był Jan Gajewski, a od 2017 roku funkcję tą przejął prof. Andrzej Kaźmierski. Niestety, różne zawirowania i ujawnione nieprawidłowości sprawiły, że na początku kwietnia 2019 roku A. Kaźmierski złożył rezygnację z funkcji przewodniczącego ZKwP, a na stanowisku zastąpiła go Iwona Magdziarska-Olesińska. W chwili obecnej przewodniczącą ZKwP jest Anna Rogowska. W roku 2015 wprowadzono możliwość uzyskania nowego tytułu wystawowego tj. Championa Polski Weteranów, a w 2018 roku wprowadzono możliwość uzyskania kolejnego tytułu wystawowego tj. Grand Championa Polski.

 

W roku 2018 ZKwP był ponownie gospodarzem Wystawy Europejskiej, która odbyła się w Warszawie-Nadarzynie. Na wystawę zgłoszono ponad 15 000 psów z Europy i innych zakątków Świata. W styczniu 2019 roku ZG ZKwP zdecydował o rozpoczęciu oficjalnych starań o przyznanie przez FCI prawa do organizacji w Polsce kolejnej Wystawy Światowej.

 

Po spełnieniu określonych warunków można aktualnie zdobyć pod egidą ZKwP następujące tytuły wystawowe:

  • Grand Champion Polski;

  • Champion Polski;

  • Młodzieżowy Champion Polski;

  • Champion Polski Weteranów.

Dzięki staraniom działaczy ZKwP polska kynologia może poszczycić się pięcioma rodzimymi rasami w pełni uznanymi przez FCI:

  • Polski Owczarek Nizinny - Wzorzec FCI nr 251 zatwierdzony przez FCI w 1964 roku;

  • Ogar Polski - Wzorzec FCI nr 52 zatwierdzony przez FCI w 1966 roku;

  • Polski Owczarek Podhalański - Wzorzec FCI nr 252 zatwierdzony przez FCI w 1967 roku;

  • Chart Polski - Wzorzec FCI nr 333 zatwierdzony przez FCI w 2000 roku;

  • Gończy Polski - Wzorzec FCI nr 354 wstępnie zatwierdzony przez FCI w 2006 roku (rasa w pełni uznana w 2017 roku).

Ponadto ZKwP wstępnie uznał również szóstą polską rasę - Polskiego Spaniela Myśliwskiego, dla którego dnia 1 stycznia 2017 roku otworzono Księgę Wstępną i dzięki temu rasa może być rejestrowana w ZKwP, i prezentowana na wystawach. Wstępny wzorzec dla tej rasy opublikowano 1 grudnia 2016 roku.

 

Współcześnie Związek Kynologiczny w Polsce (ZKwP) jest największą organizacją kynologiczną w Polsce zrzeszającą hodowców i miłośników psów. Związek jest stowarzyszeniem zarejestrowanym i działającym na podstawie obowiązującego prawa o stowarzyszeniach i z tego tytułu posiada osobowość prawną. Więcej o Statucie ZKwP TUTAJ. Aktualnie Związek posiada 47 oddziałów terenowych. Linki do strony internetowej Zarządu Głównego i poszczególnych Oddziałów TUTAJ. Członkiem Związku może zostać każdy obywatel RP, który ukończył 16 lat i nie należy do żadnej innej polskiej organizacji kynologicznej. Jednym z podstawowych zadań Związku jest niezmiennie propagowanie "kultury posiadania psa rasowego", odpowiedniego stosunku do niego, a także doradztwo w kwestiach prawidłowego żywienia, wychowania, szkolenia, hodowli i pielęgnacji. Związek dba o hodowlę w czystości rasy i stałe podnoszenie poziomu uzyskiwanych zwierząt. Celom tym służą między innymi wystawy oraz szkolenia dla właścicieli i ich psów.

 

Aktualnie Związek organizuje ok. 180 wystaw psów rasowych rocznie w randze: międzynarodowe z prawem przyznania wniosku CACIB (kilkanaście w roku), krajowe (najwięcej takich wystaw w roku kalendarzowym, dla wszystkich grup FCI, bądź dla wybranych grup czy ras), specjalistyczne (organizowane przez kluby ras z władzami wybieralnymi), klubowe (z prawem przyznania tytułu "Zwycięzca Klubu" jedna taka wystawa w roku dla każdej z ras, organizowana przez klub rasy - komisję przy Zarządzie Głównym Związku) i wystawę championów (jedna taka wystawa w roku). Aktualny kalendarz wystaw TUTAJ.

 

ZKwP jest także organizatorem m.in.

- Mistrzostw Polski Psów Towarzyszących;

- Mistrzostw Polski Psów Obronnych;

- Zawodów Psów Pasterskich;

- Zawodów Agility;

- Zawodów Obedience;

- Zawodów Retrieverów na Dummy;

- Wyścigów Chartów;

- Wyścigów Psów Zaprzęgowych;

- Konkursu Młodego Prezentera;

- Pokazów Psów Rasowych.

 

ZKwP kontynuuje również wydawanie pisma kynologicznego "Pies", które obecnie ukazuje się w formie kwartalnika i od 2009 roku przesyłane jest pocztą do każdego członka z opłaconą składką na rok bieżący. Numer bieżący kwartalnika, a także archiwalne numery tego pisma dostępne są on-line na stronie internetowej związku.

 

ZKwP podlega FCI i musi stosować się do wytycznych zatwierdzonych przez tą organizację. Nie mniej jednak posiada również sporą autonomię w kwestiach decyzyjnych np. dotyczących organizacji hodowli, wprowadzania dodatkowych wymogów hodowlanych, przyznawania championatów krajowych, czy też przeprowadzania wystaw psów rasowych (z pominięciem tych o randze międzynarodowa). Warto wspomnieć, iż szczenięta są wydawane nabywcom z tzw. Metrykami, które potwierdzają pochodzenie szczenięcia i na podstawie, których można w jednym z oddziałów ZKwP wyrobić zwierzęciu Rodowód.


ZARZĄD GŁÓWNY

Prezydium Zarządu Głównego
Przewodniczący - Iwona Magdziarska-Olesińska
Wiceprzewodniczący ds. Hodowlanych - Rafał First 
Wiceprzewodniczący ds. Organizacyjnych - Roman Sobkowicz
Sekretarz - Adam Stasiak
Skarbnik - Marek Trębala
Członek Prezydium - Grzegorz Weron

Członek Prezydium - Andrzej Zamoyski

Członkowie Zarządu Głównego
Beata Badura
Piotr Biliński
Barbara Czasławska
Ewa Dolińska
Grzegorz Galus
Jarosław Grunt
Małgorzata Juszczyk
Andrzej Kaźmierski
Beata Kujawska
Tomasz Kuszyk
Mirosław Olejnik
Zbigniew Ostrowski
Iwona Piątkowiak
Jan Ryk
Eugeniusz Skórzewski
Maciej Szydłowski
Dorota Witkowska
Janusz Zacharewicz

 

Zastępcy Członków Zarządu Głównego

Marzena Błońska
Małgorzata Buchla
Monika Janecka
Ireneusz Skrzypczak
      
GŁÓWNA KOMISJA REWIZYJNA

Przewodniczący - Leszek Salamon
Wiceprzewodniczący - Zbigniew Mańkowski
Sekretarz - Jakub Rudziński

Członkowie GKR

Grzegorz Gołębiowski
Hanna Itzeli
Dominika Kubisz
Dariusz Patrzałek
Bogusław Pawłowski
Ewa Pieńkowska
Anna Rychlewska
Viva Maria Soleckyj Szpunar

 

Zastępcy członków GKR
Ireneusz Lelonek
Marcin Gorazdowski
Zofia Tosiak
Marcin Luciak
Maria Bruska


GŁÓWNY SĄD KOLEŻEŃSKI

 

Przewodniczący - Krzysztof Kradziecki
Wiceprzewodniczący
- Tomasz Borkowski
Wiceprzewodniczący
- Tadeusz Chwalny
Sekretarz -
Anna Kuszewska- Szperl

Członkowie GSK
Anna Bogucka
Aneta Chrystoph
Marek Czerniakowski
Izabella Krasowska- Salamon
Maciej Lipiec
Anna Pakulska
Małgorzata Sowińska-Trębala
Andrzej Stępiński
Joanna Szczepańska-Korpetta
Barbara Wójcik
Bernardetta Wysocka

 

Zastępcy członków GSK

Robert Ossowski
Aleksandra Zukal
Marta Pietrzak

 

GŁÓWNA KOMISJA HODOWLANA

 

Przewodniczący - Rafał First
Wiceprzewodnicząca - Dorota Witkowska
Sekretarz - Anna Pakulska


Członkowie GKH

Tomasz Borkowski
Iwona Magdziarska
Zbigniew Szcześniak
Zbigniew Skrzek

 

RZECZNIK DYSCYPLINARNY

 

Marta Jędrzejczyk-Suchecka


GŁÓWNA KOMISJA SZKOLENIA PSÓW


Przewodniczący - Tadeusz Roszkiewicz

Zastępca Przewodniczącego - Grzegorz Galus
Zastępca Przewodniczącego - Katarzyna Drobik-Michalska
Zastępca Przewodniczącego - Beata Kujawska
Sekretarz - Andrzej Biliński

 

Członkowie:

Leszek Kalisz

Marcin Luciak

PREZYDIUM
KOLEGIUM SĘDZIÓW


Przewodniczący - Janusz Opara
Wiceprzewodniczący - Andrzej Kaźmierski
Sekretarz - Tadeusz Chwalny


Członkowie:

Tomasz Borkowski

Piotr Król

Leszek Salamon

Dorota Witkowska


Zastępcy członków:

Andrzej Stepiński

Mirosław Redlicki

KAPITUŁA ODZNACZEŃ


Przewodniczący - Andrzej Mania


Członkowie:

Tadeusz Chwalny

Stanisław Firlik

Iwona Magdziarska

Marek Trębala

 

KOMISJA DO SPRAW STANDARDÓW RAS


Członkowie:

Anna Bogucka

Tomasz Borkowski

Barbara Larska

Andrzej Kaźmierski

Janusz Opara

 

KOMISJA MŁODEGO PREZENTERA

 

Przewodnicząca - Dorota Witkowska
Wiceprzewodnicząca - Ina Malecka

 

Członkowie:

Agnieszka Małecka

Patrycja Mazur Szkodzińska

Aleksandra Szydłowska

 

KLUBY RAS (NA PRAWACH KOMISJI PRZY ZARZĄDZIE GŁÓWNYM) ORAZ PRZEWODNICZĄCY KLUBÓW:

 

Polskiego Owczarka Nizinnego - Przewodniczący Tomasz Borkowski

Polskiego Owczarka Podhalańskiego - Przewodniczący Anna Kochan

Briarda i Beaucerona - Przewodnicząca Anna Kochan

Welsh Corgi - Przewodniczący Mirosław Redlicki

Owczarka Niemieckiego - Przewodniczący Grzegorz Galus

Psów Pasterskich Niepolskich - Przewodnicząca Jadwiga Niciewicz

Sznaucerów, Pinczerów i Czarnego Teriera Rosyjskiego - Przewodniczący Piotr Król
Rottweilera - Przewodniczący Andrzej Szutkiewicz
Doga Niemieckiego - Przewodnicząca Małgorzata Sowińska

Szwajcarskich Psów Pasterskich - Przewodnicząca Teresa Deik

Molosów - Przewodniczący Marcin Luciak

Boksera - Przewodnicząca Iwona Magdziarska

Terierów Typu Toy - Przewodnicząca Magdalena Świętoń

Terierów oraz Airedale Teriera i Teriera walijskiego - Przewodniczący Andrzej Kaźmierski

Jamnika - Przewodnicząca Ina Małecka

Szpiców i Ras Pierwotnych - Przewodnicząca Anna Jaśkiewicz

Ogara Polskiego - Przewodniczący Jan Ryk

Psów Gończych - Przewodnicząca Barbara Larska

Gończego Polskiego - Przewodniczący Grzegorz Weron

Posokowców i Alpejskich Gończych Krótkonożnych - Przewodniczący Marian Paweł Bocianowski

Bassetów - Przewodnicząca Małgorzata Wieremiejczyk-Wierzchowska

Wyżłów - Przewodniczący Andrzej Brabletz

Retrieverów - Przewodniczący Andrzej Stępiński

Spanieli i Psów Dowodnych - Przewodniczący Jerzy Olszewski

Psów do Towarzystwa - Przewodniczący Janusz Opara

Charta - Przewodniczący Maciej Lipiec

Charta Polskiego - Przewodnicząca Małgorzata Szmurło

Polskiego Spaniela Myśliwskiego - Przewodnicząca Małgorzata Supronowicz

 

Opracowała Redakcja Świata Czarnego Teriera

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768